http://el-greco-gr.blogspot.gr/
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Όπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει. Γ. Σεφέρης

Μετάφραση - Translate

Πέμπτη 6 Σεπτεμβρίου 2012

Ο καπτάν - Νίκος Κωστάρας - (ΕΝΑΣ ΓΝΗΣΙΟΣ ΛΑΪΚΟΣ ΑΦΗΓΗΤΗΣ)

  Η ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ  

Του ΓΙΑΝΝΗ ΑΝΔΡΙΚΟΠΟΥΛΟΥ



Ο πρωτοκαπετάνιος ΝΙΚΟΣ ΚΩΣΤΑΡΑΣ, όπως ήταν ακαταμάχητος κι ακαταπόνητος, στα αμέτρητα ποντοπόρα ταξίδια του, διασχίζοντας πέλαγα κι ωκεα­νούς, το ίδιο παραμένει και τώρα, θαλερός κι αείροος, στη στεριά, σαν αφηγητής και «παραμυθάς» συγγραφέας.
Γράφει μ’ ένα φλογερό πάθος κι αστείρευτη δημι­ουργικότητα, για τα θαλασσινά του βιώματα, για τις περιπέτειες, τα μηνύματα και την πείρα της ζωής για τις ομορφιές και τα χαρίσματα της αρκαδικής γενέθλιας γης, για την ιστορία, τα ήθη και τα έθιμα του λαού μας, για πολυσήμαντα εθνικά γεγονότα και ηρωικές μορφές της αιματοπότιστης φυλετικής μας περιπέτειας.
Σε μεγάλον αριθμό εντύπων συναντάμε, απροσδό­κητα τα αφηγηματικά του κείμενα, που ξεχωρίζουν και εντυπωσιάζουν, για την εξαιρετικά ενδιαφέρου­σα θεματογραφία τους, για το λαγαρό του λόγο, τη γνήσια κι αφτιασίδωτη λαϊκή λαλιά, για το απλό και οικείο ύφος, για την έντιμη εξομολογητική τέχνη του συγγραφέα.
Προ καιρού είχαμε μιλήσει εκτενέστερα για τον καπετάν - Κωστάρα και το πολύπλευρο συγγραφικό του έργο, με αφορμή την έκδοση του πολυσέλιδου αφιερωματικού τεύχους του περιοδικού «ΥΦΟΣ» · των «Εκδόσεων Αϊβαλή».
Σήμερα «ξαναγυρίζουμε κοντά του» καθώς εκδη­λώνει συχνά - πυκνά την αγάπη και την εκτίμησή του με τον γράφοντα και το ποιητικό μας έργο. Η πρόσφατη πνευματική μας επικοινωνία έγινε με την ευγενική αποστολή και αφιέρωση δύο ερευνητικών, ιστορικών του μελετών, που τις ανατύπωσε σε δύο μικρά τεύχη. Αυτές είναι: α) «Ο Κολοκοτρώνης ως πλοίαρχος» και β) «Ο Αρκαδικός Οδυσσέας».
Και στα δύο εντυπωσιάζει σαν ιστορικός ερευνητής αφού τώρα «που άφησε τη θάλασσα και έπιασε την πέννα, οργώνει τους ωκεανούς της ιστορικής γνώ­σης» όπως τόσο πετυχημένα έχει γράψει ο.Σαρ. Καργάκος. Σ’ όλα τα κείμενά του, το ίδιο και σ’ αυτά τα μελετήματά του ο καπετάν Νικόλας παραμένει «ένας άνθρωπος γεμάτος Αρκαδία, ένας άνθρωπος γεμάτος Ελλάδα».
Αποκαλυπτική η μονογραφία του για τον Γέρο του Μωριά σ’ ότι αφορά τη ναυτική και θαλασσινή του, τελείως άγνωστη δράση στους περισσότερους Έλ­ληνες. Ακάματος ερευνητής ο συγγραφέας, εντόπι­σε και αξιολόγησε αρκετά έγκυρα στοιχεία που φωτίζουν τη νεανική θητεία του Κολοκοτρώνη ως κα­πετάνιου σε πειρατικό πλοίο, κατά την προεπανα­στατική περίοδο. Κι αυτά τα στοιχεία τα αφηγείται μ’ ένα ζεστό, επαγωγό και γλαφυρό ύφος που δεν κουράζει.

Ο ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΚΑΙ Η ΑΡΚΑΔΙΑ

Με τις ίδιες αρετές του ερευνητικού και αφηγηματικού του λόγου ο Ν.Κ. τεκμηριώνει την άποψή του, ότι ο Οδυσσέας, ο πολυμήχανος βασιλιάς της Ιθά­κης και πολεμιστής της Τροίας, έχει άμεση σχέση με τον Αρκαδικό χώρο και από εκεί κρατάνε οι ρί­ζες της γενιάς του.
Και στον «Αρκαδικόν Οδυσσέα», ο συγγραφέας ξε­τυλίγει τον πλούτο της πνευματικής του ικανότη­τας, που επιμερίζεται στην ακάματη έρευνα, στην αναβίωση εποχών, προσώπων, γεγονότων, στην εύστοχη διαπραγμάτευση των ευρημάτων, στον σο­βαρό κριτικό και αισθητικό του οπλισμό, στην οξυ­δέρκεια των συμπερασμάτων του και στον έντιμο εθνικό του παλμό.
Τα στεγνά ιστορικά στοιχεία ο Ν.Κ. τα μεταμορφώ­νει σε γοητευτικά απλή και σε φυσική, ρέουσα αφηγηματικότητα. Ο λόγος του έχει τη δύναμη να μας κάνει να βλέπουμε, με καθαρό μάτι και ξάστερη σκέψη τη φυλετική μας περιπέτεια και τον αγώνα των ηρώων, που διακρίθηκαν για τη γενναιοψυχία τους, τη θυσία τους και την αμετακίνητη πίστη τους στο γένος!

Παρασκευή 31 Αυγούστου 2012

Το τελευταίο μου ταγκό στην Αθήνα



Εκπληκτικό τραγούδι στα ισπανικά όπου όλες οι λέξεις είναι ελληνικές.

Μόνο το ρεφρέν είναι στα ισπανικά, το οποίο μεταφράζεται ως εξής:

'Αυτό είναι το τελευταίο μου ταγκό στην Αθήνα. Ταγκό δακρύβρεχτο πού τρέχει στις φλέβες μου. Αυτό είναι το τελευταίο μου ταγκό στην Αθήνα. Ταγκό γαμημένο πού τρέχει στις φλέβες μου'.

Ο Αργεντίνος συνθέτης Ντανιέλ Αρμάντο, δήλωσε σε συνέντευξη του στην ραδιοφωνική εκπομπή 'Ελληνοφρένεια', ότι το εμπνεύστηκε όταν είχε πάει στην Κούβα και εισερχόμενος σε ένα βιβλιοπωλείο είδε ένα βιβλίο με τίτλο ´Οι 17,000 Ελληνικές λέξεις στην Ισπανική γλώσσα'.

Έζησα δύο χρόνια στην Ισπανία και μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι οι ελληνικές λέξεις είναι πολύ περισσότερες. Θα μού πείτε, πού το ξέρεις, τις μέτρησες;

Δεν χρειάζεται. ΟΛΕΣ οι λέξεις πού υποδηλώνουν κάποια έννοια επιστημονική, κοινωνιολογική, ανθρωπιστική και όχι μόνο είναι ελληνικές. Αυτό βέβαια συμβαίνει σε όλες τις γλώσσες. Το απίστευτο με την ισπανική είναι ότι επειδή η προφορά τους είναι σχεδόν ίδια με την δικιά μας, οι ελληνικές λέξεις χρησιμοποιούνται σχεδόν ατόφιες και έχεις την εντύπωση ότι ακούς ελληνικά!

Π.χ η ώρα στα αγγλικά είναι hour ενώ στα ισπανικά είναι ora! Ακριβώς ίδια. Η ιστορία στα αγγλικά είναι history ενώ στα ισπανικά historia. Ακριβώς ίδια. Οι ισπανοί και οι άγγλοι έχουν μάλιστα διατηρήσει την δασεία πού εμείς κάποτε είχαμε συμβολίζοντας την με το γράμμα h. Όταν οι ισπανοί θέλουν να πούν 'Χρονομέτρα με' λένε 'Cronometra me´. Ακριβώς το ίδιο με εμάς! Τα παραδείγματα ατελείωτα.

Αν τώρα προσθέσουμε και λέξεις πού εκ πρώτης όψεως φαίνονται ισπανικές αλλά ψάχνοντας λίγο παραπάνω την προέλευση τους διαπιστώνουμε ότι είναι ελληνικές, τότε ο κατάλογος των ελληνικώς λέξεων γίνεται πραγματικά αμέτρητος.

Π.χ το ρούχο στα ισπανικά είναι ropa. Στα ελληνικά έχουμε την λέξη Λωποδύτης. Προέρχεται από την λέξη λώπη και δύτης. Λώπη στα αρχαία είναι το ένδυμα, το ρούχο. Άρα λωποδύτης αυτός πού δύει, πού βουτά το χέρι του στο ρούχο μας για να μας κλέψει. Με απλή αλλαγή του λ σε ρ, προκύπτει η λέξη ropa πού χρησιμοποιούν οι φίλοι μας οι Ισπανοί! Η αλλαγή του λ σε ρ (είναι και τα δύο γλωσσικά σύμφωνα) και αντίστροφα είναι κάτι πολύ σύνηθες πού συμβαίνει καθημερινά, λέμε π.χ αδελφός αλλά και αδερφός, κοκ.

Εμείς βέβαια συνεχίζουμε να ασελγούμε στην γλώσσα μας. Πρόσφατα ενημερωθήκαμε ότι τα παιδιά μας στα σχολεία θα διδάσκονται ότι τα φωνήεντα είναι 5 (α,ε,ο,ι, και ου!!!) ενώ τα σύμφωνα είναι 15 μεταξύ των οποίων το γκ και το μπ.

Ο ορισμός της προδοσίας από ανθρώπους στους οποίους εμπιστευόμαστε το μέλλον των παιδιών μας. Από την κατάργηση του πολυτονικού μέχρι σήμερα ο βιασμός της γλώσσας μας είναι συνεχής και περνάει απαρατήρητος. Καμία εκπομπή, καμία δημοσιότητα.

Από την άλλη ανοίγεις την τηλεόραση και βλέπεις διαφημίσεις μόνο με αγγλική ορολογία, ενώ τα σίριαλ είναι τούρκικα! Η συνταγή γνωστή και δοκιμασμένη. Πρώτα απαξιώνεις κάτι και μετά το καταργείς. Με τον ίδιο τρόπο πού απαξιώνουν τον ΟΤΕ, την ΔΕΗ, την ΕΥΔΑΠ και σε κάνουν να λές 'Ε άει στο διάολο, πουλήστε τα να ησυχάσουμε', ομοίως απαξιώνουν την γλώσσα και κάνουν όλους εμάς να στέλνουμε τα παιδιά μας από την 1η δημοτικού!!! να μάθουν αγγλικά και γερμανικά!!! Το γεγονός ότι την γλώσσα μας τους την διδάσκουν κακοποιημένη δεν μας απασχολεί καθόλου!!!

Αλλά δεν πειράζει, το PSI να είναι καλά, το ευρώ και η ευρωζώνη. Αυτά έχουν μόνο αξία. Η γλώσσα είναι άνευ σημασίας. Δεν μπορείς να την πουλήσεις οπότε δεν μπορεί να ανεβάσει το ΑΕΠ. Τι σημασία έχει πού από εργαλείο σκέψεως την έχουν καταντήσει μόνο μέσο επικοινωνίας και αυτό μάλιστα κολοβό. Αρκεί να μπορούμε να συννενοηθούμε ώστε να υπολογίζουμε το ΦΠΑ. Αυτό αρκεί.

Ακολουθούν οι στίχοι του τραγουδιού.Στίχοι μουσική Daniel Armando.

Armonia neurotica en el microcosmο de la metropoli cultura narcisista en una monarquia dogmatica simfonia cacofonica, pandemonium en la atmosfera melodia simbolo, melodrama y tragedia.

Orgasmo ideologico del barbarismο a la teoria politico dislexico en parodia onirica tirania fantasma, dilema megalomano de un metabolismο retorico sin tesis ni antitesis.

Este mi ultimo tango en Atenas tango lloron, que corre por mis venas. (X2)

Patriota heroicο, tragicο, sistematico hipocrecia paranoica sin dialogo esotericο teatro ironicο, sindicato plasticο y epicentro de la epidemia, una quimera, una utopia.

Energia hyperbole, antidotο democraticο Laberinto critico sin entusiasmo, sin rima musica epidermica en un pentagrama masoquista y la simetria toxica de un epilogo necrologico.

Este mi ultimo tango en Atenas tango lloron, que corre por mis venas. (X2)

Hay un oasis aromatico, paralelo, fisiologico profeta enigmatico, fenomeno cronico y ortodoxo sin racismos ni extremismos, sin tabues etnicos en lirica extasis sus praxis es el melodico y fantastico antropo.

Este mi ultimo tango en Atenas tango lloron, que corre por mis venas. (X2)

______________________________
Διαβάστε περισσότερα...

Δευτέρα 23 Ιουλίου 2012

ΠΡΟΒΟΛΗ 4 ΤΑΙΝΙΩΝ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ΚΑΙ ΒΙΩΜΑΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΥ

Αγαπητές φίλες και φίλοι,
Μπορείτε να συμμετέχετε σε μια όμορφη εκδήλωση που θα γίνει την Τετάρτη 25 Ιουλίου. 
4 πολύ χρήσιμες ταινίες μικρού μήκους, συζήτηση & βιωματική εκπαίδευση σε τεχνικές διαλογισμού 
Μια βραδιά γεμάτη θετική ενέργεια, προσωπική ενδυνάμωση, συγκίνηση, αλλά και βιωματική εκπαίδευση σε τεχνικές διαλογισμού Vipasana / Mindfulness.
Σας περιμένουμε σε μια ξεχωριστή εκδήλωση για λίγους! 
Πατήστε στην εικόνα για περισσότερες λεπτομέρειες




Με φιλικούς χαιρετισμούς,
Άκης Αγγελάκης LLM, SAC Dip.,
Authorized Trainer, Counselor & Life Coach,
Σύμβουλος Επιχειρήσεων, Εκδότης, Συγγραφέας.
Image A Seminars, Εκδόσεις ΠΛΗΡΟΤΗΤΑ
Εθνικής Αντιστάσεως 21, Νέα Χαλκηδόνα, Αθήνα 143 43
Τηλ. 210-2512988 & 210-2584880 Fax 210-2512988
www.akis-angelakis.com

Δευτέρα 9 Ιουλίου 2012

Δήμαρχος Μαριναλέντας: "Οι αγορές έβαλαν τα κράτη να πληρώσουν τα σπασμένα και τα κράτη τους πολίτες..."


 (2 Βίντεο)

 Μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη έδωσε στην εφημερίδα «Αυγή» ο δήμαρχος της Μαριναλέντα, Χουάν Μανουέλ Σάντσες Γκορντίγιο.
Με την ευκαιρία αυτή θυμηθήκαμε ότι συντρόφισσα του μπλοκ μας, που μιλάει Ισπανικά, είχε συναντηθεί με τον Χουάν Μανουέλ τον Σεπτέμβρη του 2010 όταν είχε ρθει στην Ελλάδα και του είχε πάρει συνέντευξη για τον ιστότοπο μας,
Παράλληλα είχαμε υποτιτλήσει δυο βιντεάκια τα οποία ξαναπαραθέτουμε για το κομμουνιστικό χωριό, για τη "γη της ουτοπίας", για την "κουκίδα στον χάρτη της Ανδαλουσίας", που, κατά πολλούς, "ξεβράκωσε τον καπιταλισμό"» όπως γράφει και η «Αυγή» προλογίζονταςτην συνέντευξη που αναφέραμε.
Αυτή την φορά δυστυχώς δεν αντιληφθήκαμε ότι βρέθηκε στην χώρα μας ο δήμαρχος της Μαριναλέντα



Κυριακή 10 Ιουνίου 2012

Πέμπτη 17 Μαΐου 2012

ΠΟΝΤΙΑΚΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ.... Του Νίκου Ι. Κωστάρα


19η Μαΐου Ημέρα Μνήμης

Η μνήμη δεν πρέπει να αλώνεται. Και είναι γεγονός ότι η γενοκτονία των Ποντίων για χρόνια πολλά είχε αποσιωπηθεί, όχι τυχαία αλλά ως συνειδητή επιλογή της Ελλαδικής εξουσίας για την εξάλειψη της ιστορικής μνήμης.
            Στις 21 Φεβρουαρίου 1994 η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα την ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως Ημέρας Μνήμης για τη γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού και βάρβαρο ξεριζωμό ενός ολόκληρου λαού από τις πατρογονικές του εστίες.
            Στις 19 Μαΐου συμπληρώθηκαν 100 χρόνια από τη στιγμή που ο Μουσταφά Κεμάλ Πασά, ο οποίος ονομάσθηκε Ατατούρκ, δηλ. «Πατέρας των Τούρκων», αποβιβάστηκε στη Σαμψούντα του Πόντου για να οργανώσει τον εθνικιστικό τουρκικό στρατό και να ολοκληρώσει τη Γενοκτονία των Ελλήνων της Μικράς Ασίας που είχαν αρχίσει οι Νεότουρκοι σύντροφοί του. Ήταν μια προσπάθεια του τουρκικού εθνικισμού για μετατροπή του πολυεθνικού οθωμανικού χώρου σε εθνικό τουρκικό. Μια απόφαση που πάρθηκε το 1908 μετά την άνοδο των Νεότουρκων στην εξουσία. Το σχέδιο της εξόντωσης συνέβαλε και άρχισε να εφαρμόζει η τριανδρία των Νεότουρκων, Ταλαάτ μπέης, Ενβέρ πασάς και Τζεμάλ πασάς σε συνεργασία με το γερμανό στρατηγό Λίμαν φον Σάντερς.
            Το κράτος των Νεότουρκων μεθοδευμένα εξετέλεσε σε δυο φάσεις (1914-1918 και 1919-1923) το σχέδιο «λευκός θάνατος» για τους Έλληνες του Πόντου. Εκτοπίσεις, εξορίες, λεηλασίες, βιασμοί, απαγχονισμοί ύστερα από συνοπτικές δίκες. Ο Κεμάλ διέταξε την επανασυγκρότηση των περίφημων «Δικαστηρίων Ανεξαρτησίας» που αποτελούνταν από στρατιωτικούς και πολίτες Τούρκους σαν δικαστές, που στην ουσία ήσαν τυφλά κατευθυνόμενα όργανα της Άγκυρας με σκοπό την εξόντωση του χριστιανικού πληθυσμού. Μετέτρεψαν τη θρησκεία σε κριτήριο εξόντωσης των Ελλήνων στο στρατό, τη θητεία στον οποίο κατέστησαν υποχρεωτική. Αποτέλεσμα: πολλοί νέοι να οδηγούνται στην αυτοεξορία για να μην καταταγούν και οι λοιποί να υπηρετούν χωρίς όπλο στα λεγόμενα «Τάγματα Εργασίας» (Αμελέ Ταμπουρού), που στην πραγματικότητα ήταν τάγματα θανάτου, αφού δεν επέστρεφε κανείς ζωντανός. Τους οδήγησαν στο εσωτερικό και τους έβαλαν σε καταναγκαστικά έργα. Στα διαβόητα εργατικά τάγματα έχασαν τη ζωή τους περίπου το 80% των Ελλήνων, που κατετάγησαν στον τουρκικό στρατό. Από το 1914 έως το 1918 εξοντώθηκαν 257.019 Έλληνες της περιοχής του Πόντου.
            Οι συνθήκες ήταν άθλιες, αρκετοί λιποτάκτησαν και βγήκαν αντάρτες. Για όσους λιποτάκτησαν οι τουρκικές αρχές πήραν σκληρά μέτρα ενάντια στους συγγενείς τους. Με το πρόσχημα της καταδίωξης των ανταρτών άρχισαν άγριες σφαγές και μετακινήσεις πληθυσμών. Την γενοκτονία μαρτυρούν πληθώρα επισήμων εγγράφων. Η γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού είναι μέρος του Μικρασιατικού ολοκαυτώματος.
            Σημαντικό ρόλο στην πρακτική εφαρμογή του εθνικισμού των Νεότουρκων διαδραμάτισαν και οι ξένοι επενδυτές. Οι Νεότουρκοι με τις ευλογίες των Γερμανών οργανωτών άρχισαν να εφαρμόζουν το σύστημα της άγριας εξόντωσης όχι μόνο των αιχμαλώτων αλλά και των αμάχων για «στρατιωτικούς λόγους» που κατέληξε σε πραγματική εξόντωση. Οι Νεότουρκοι απέβλεπαν στον αφανισμό όλων των χριστιανικών εθνοτήτων και στην τουρκοποίηση των μουσουλμάνων. «Οι Νεότουρκοι αποκάλυψαν το μεγαλεπήβολο σχέδιό τους, την εξόντωση δηλ. όλων των ιθαγενών χριστιανών της Μικράς Ασίας. Ποτέ, σε καμιά περίοδο της ιστορίας κανένα πιο διαβολικό σχέδιο δεν είχε στοιχειώσει τη φαντασία του ανθρώπου. Η «ερυθρά» σφαγή ολοκληρώθηκε από ένα σύστημα που λέγεται «λευκή» σφαγή. Πρόκειται για την αργή εξόντωση από την κακομεταχείριση, τις εκτοπίσεις, το κρύο, την παρατεταμένη στέρηση νερού και τροφής, τον αποκλεισμό σε μπουντρούμια, τόσο μικρά,, που να μη χωράς όρθιος. Ο φανατισμός και η κτηνωδία του Ενβέρ, η πιο ψυχρή μα κυνική φαντασία του Ταλαάτ αγαλλίασαν μ’ αυτή την τρομερή επινόηση. Μπορούσαν να ισχυρισθούν πως τις εκτοπίσεις τις απαιτούσαν οι στρατιωτικές ανάγκες και πως τα χέρια τους δεν είχαν λερωθεί με αίμα, γιατί οι χριστιανοί πέθαιναν μόνοι τους στο δρόμο, όπως έγραφε ο Φ. Σαρτιό (F. Sartiaux).
            Εκτός από τους διωγμούς, τις εκτοπίσεις, τις αγχόνες και την ισοπέδωση των Ελληνικών χωριών το διάστημα αυτό έγιναν σ’ όλη την περιοχή του Πόντου ευρείας εκτάσεων προσπάθειες εξισλαμισμού. Έτσι εξισλαμίστηκαν με τη βία ελληνίδες, οι οποίες στη συνέχεια κατέληξαν σε τουρκικά χαρέμια. Στην περιοχή της Βαζελώνος «26 γυναίκες και νεάνιδες ίνα αποφύγωσιν την ατίμωσιν έρριψαν εαυτάς εις τινα ποταμόν και επνίγησαν».
            Και σε τηλεγράφημα (25-7-1920) της Επιτροπείας Ποντίων προς τον Ελευθέριο Βενιζέλο αναφέρεται: «Πανταχόθεν του Πόντου αγγέλλονται σφαγαί προκρίτων, ατιμώσεις Ελληνίδων, ληστείαι και διαρπαγαί ελληνικών περιουσιών παρά τουρκικών ορδών και τουρκικών αρχών ... Εάν κατάστασις αύτη συνεχισθή Ελληνισμός Πόντου εξαφανισθήσεται πριν η διπλωματία προλάβη ασχοληθεί περί αυτού ...»
            Ο ακριβής αριθμός των θυμάτων της Ποντιακής γενοκτονίας υπολογίζεται σε 353.000 Ελληνοπόντιους. Η ιστορική έρευνα έχει φέρει στο φως της δημοσιότητας αναρίθμητα έγγραφα που στοιχειοθετούν και τεκμηριώνουν το τεράστιο έγκλημα της γενοκτονίας. Το Δ’ Παγκόσμιο Συνέδριο του Ποντιακού ελληνισμού (1997) αποφάσισε την προώθηση της διεθνούς αναγνώρισης της Γενοκτονίας. Ενώ διακομματική αντιπροσωπεία της Ελληνικής Βουλής επισκέφθηκε τον ΟΗΕ (Ιούνιος 1998) και υπέβαλε υπόμνημα για τη Γενοκτονία των Ποντίων. Για την επίσημη Τουρκία, το θέμα της Γενοκτονίας των Ποντίων αποτελεί εφεύρημα του Ελληνικού Κράτους για να αμφισβητηθεί η ακεραιότητά της! Οι Πόντιοι όμως θυμούνται. Οι μνήμες στέκουν πύρινες στο μυαλό τους. Ο Ελληνισμός οφείλει να τρέξει και να ξαναγράψει την ιστορία και να εισαχθεί στα βιβλία της Μέσης Εκπαίδευσης και όχι να αποσιωπηθεί η ιστορική της μνήμη, που είναι η ταυτότητά της.

Νίκος Ι. Κωστάρας