Η Αριστερά και η επιστήμη στη ζωή του Ευτύχη Μπιτσάκη

Η θρυλική μορφή της επιστημονικής και πολιτικής σκέψης συνεχίζει στα 88 του χρόνια ν' αντιμετωπίζει τον κόσμο με μια ρεαλιστική αγάπη. 

Συνέντευξη στην Ιωάννα Κλεφτόγιαννη.*
Φωτογραφίες: Άγγελος Χριστοφιλόπουλος/ FOSPHOTOS

«Εγώ είμαι αγρότης. Κι ως αγρότης, είμαι λίγο αριστοκράτης», είναι ο παράδοξος τρόπος με τον οποίο μου συστήνεται στο σπίτι του στη Νέα Ελβετία (Bύρωνα) ένας άνθρωπος που έχει διδάξει Μαθηματικά και Φιλοσοφία σε πανεπιστήμια της Γαλλίας και της Ελλάδας, έχει εργαστεί στο Πυρηνικό Κέντρο του Saclay στο εργαστήριο Πυρηνικής Φυσικής του College de France και έχει ασχοληθεί επιστημονικά με τη θεωρία της Σχετικότητας, την Κβαντική Μηχανική, την Οντολογία, τη Γνωσιοθεωρία και τη Φιλοσοφική Ανθρωπολογία. Ο Ευτύχης Μπιτσάκης για να ξεχωρίσω το σπίτι του από τα υπόλοιπα με προετοιμάζει: «Είναι το κόκκινο, με τα δέντρα και τα άνθη». Στην πραγματικότητα αυτό που αντικρίζω δεν είναι σπίτι, αλλά  ένας απέραντος αγρός που έχει σπείρει ο 88χρονος με την άσβηστη αριστερή σπίθα ανάμεσα από τις στίβες με τα βιβλία που καλύπτουν κάθε σπιθαμή του δαπέδου και των τοίχων. Λεμονιές, ροδακινιές και ό,τι χωρά ο νους φυτρώνει αυθάδικα και μοσκοβολά στα μπαλκόνια και στην ταράτσα του.

Η τελευταία φράση σας, σε ραδιοφωνική συνέντευξη, πριν το 17ωρο Εurogroup και το Μνημόνιο 3 που έφερε ο Τσίπρας στη χώρα ήταν «Αλέξη, κράτα γερά». Σήμερα τι θα του λέγατε, κύριε Μπιτσάκη; Δυο φορές του το έχω πει. Έμπλεξε, βλέπετε, με μια φωλεά εχιδνών!

Δεν έκανε και λάθη στις διαπραγματεύσεις; Δυο λάθη. Πρώτον, δεν ήξερε με ποιους έμπλεκε. Και δεύτερον, παρότι δεν είναι προσωπικό του θέμα, αλλά συνολικά θέμα της Αριστεράς, έγινε λάθος στρατηγικής. Επρεπε να πάνε, κατά την ταπεινή μου γνώμη, και να πουν: «Θέλετε να μας διώξετε; Διώχτε μας! Αλλά δεν θα πάρετε φράγκο. Θέλετε να μας διώξετε; Διώξτε μας. Θα δημιουργήσετε μια εστία αναστάτωσης απέναντι στην φλεγόμενη Μέση Ανατολή. Θέλετε  να μας διώξετε; Διώξτε μας! Θα ξεχαρβαλώσει το ρημάδι που λέγεται Ευρωπαϊκή Ενωση!». Από την αρχή είχαν μια στραβή στρατηγική πρόβλεψη.  Έπρεπε οι δικοί μας να έχουνε μια στρατηγική στην οποία θα περιελάμβαναν και το ερώτημα «φεύγουμε-δεν φεύγουμε». Τα λέει καλά ο στίχος του Καμπανέλλη: όταν στον πόλεμο πας για να πεθάνεις , στρατιώτη μου, τον πόλεμο τον χάνεις. Πρόσφατα έγραψα σ’ ένα άρθρο μου ότι πάνε να πνίξουνε ένα λαό επειδή σήκωσε το κεφάλι του, το λαό που τους έμαθε  επιστήμη, τέχνη και φιλοσοφία. Δεν τους είπα ότι ζούσαν στα δάση σαν πίθηκοι τότε, γιατί είμαι ευγενής ως αγρότης. Δεν είναι ασφαλώς το χρέος που προκάλεσε όσα προκάλεσε. Θέλανε από την  πρώτη στιγμή να γκρεμίζουν μια αριστερή κυβέρνηση. Δεν θέλανε να υπάρξει παράδειγμα στην Ε.Ε. που θα μπορούσε να εμπνεύσει τους Ιταλούς, τους Πορτογάλους, τους Ισπανούς. Γι’ αυτό μάς κάμανε όσα μάς κάμανε και συνεχίζουν και τα κάμουνε. Η συμφωνία είναι απαράδεκτη. Και άτιμη: να μας βάλουνε να πουλήσουμε τον εθνικό πλούτο για να μαζέψουμε 50 δις; Ας πουλήσουμε τον Παρθενώνα να ησυχάσουμε λοιπόν! Να τον πουλήσουμε 3 τρις στον Ομπάμα να πλουτίσει όλη η Ευρώπη. Τα γαϊδούρια! Μια επιτυχία της ελληνικής επιτροπής είναι ότι αυτό το δήθεν ταμείο δεν θα είναι στο Λουξεμβούργο αλλά στην Ελλάδα.

Η ελληνική κυβέρνηση δεν είχε πάντως, απ’ότι φάνηκε, Plan B. Αυτό είναι μια δεύτερη αδυναμία και μια δεύτερη ευθύνη ολόκληρης της ελληνικής Αριστεράς.  Ο μεν ΣΥΡΙΖΑ έλεγε «μέσ’ την Ευρώπη» και δεν προέβλεψε το ενδεχόμενο να μας έδιωχναν. Το ΚΚΕ λέει «έξω από την Ευρώπη» και δεν λέει τίποτα. Γιατί όταν λέει «λαϊκή εξουσία» και «λαϊκή οικονομία» από μαρξιστικής θεωρίας δεν λέει τίποτα.

Η εξωκοινοβουλευτική Αριστερά, στην οποία ανήκετε φωνάζει «Επανάσταση». Ναι. Φωνάζει από το πρωί μέχρι το βράδυ «ανατροπή-επανάσταση-κομμουνιστική απελευθέρωση».  Και τους λέω «για καθίστε, βρε παιδιά! Μπορεί το ΚΚΕ  να κάνει επανάσταση με 5%; Δεν μπορεί. Πρέπει να έχει, όπως λέει ο Λένιν, τουλάχιστον την ευμενή συμπαράσταση  της κοινωνίας». Ε, ούτε την ευμενή συμπαράσταση έχει, ούτε με το 5% κάνεις κάτι. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θέλει επανάσταση, πιστεύει ότι εξελικτικά θα πορευτούμε.  Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, στην οποία ανήκω κι έφτασε 1,2% και μετά έπεσε μπορεί να κάνει επανάσταση; Λοιπόν, βάλτε  ένα θέμα τακτικής!  Πάντως, το να βγαίνουμε τώρα και να  κάνουμε εκ των υστέρων τους έξυπνους  ασκώντας κριτική στον Βαρουφάκη  και στον  Τσίπρα, δεν έχει νόημα. Ο Βαρουφάκης, όσα λάθη και αν έκανε, είναι αετός. Με την έννοια ότι είναι επιστήμονας, έχει μια παρουσία κι ένα λόγο που σε συντρίβει. Από την αρχή είδαν ότι δεν έχουν να κάνουν με δεύτερης κατηγορίας επιστήμονες. Με τον πατέρα του, το Γιώργο Βαρουφάκη, καθηγητή χημικό, ήμασταν συμφοιτητές και για ένα χρόνο μαζί στην παράνομη ΕΠΟΝ. Αυτός πήγε Μακρονήσια. Επομένως, ο Βαρουφάκης, χωρίς να ξέρω πόσο είναι ή  δεν είναι μαρξιστής, και δεν μου πέφτει λόγος, προέρχεται από οικογένεια βασανισμένων Αριστερών.

Δεν μου είπατε όμως αυτή τη στιγμή τι θα λέγατε στον Τσίπρα. Θα επαναλαμβάνατε το «Κράτα γερά»; Θα έλεγα «Αλέξη, κάνε ό,τι μπορείς για να μην εφαρμόσεις το Μνημόνιο που υπέγραψες». Ο Τσίπρας είναι χαρισματικός και εύγλωττος. Ενώ όμως είναι ταλαντούχος, έχει κουλτούρα και, για άνθρωπο 40 χρονών, εντυπωσιάζει η αυστηρή συλλογιστική του, τελευταία μιλά με γενικότητες, γιατί δεν θέλει να θίξει τα κακώς κείμενα. Γιατί δεν μιλά για τα 15 αεροδρόμια που ξεπουλήθηκαν και σιωπά για το τι θα γίνει με τα 2 λιμάνια;

Έχετε δηλώσει ότι αν περάσει νέο μνημόνιο θα γίνουμε ξανά πειραματόζωο, αλλά με μια διαφορά: πειραματόζωο που πεθαίνει.  Η διέξοδος είναι ο λαός να αντιδράσει. Αν δεν το κάνει θα πάει σε ακόμα χειρότερη κατάσταση. Δεν αμφισβητώ ωστόσο ότι έδωσαν μάχη σκληρή ο Τσίπρας, ο Βαρουφάκης κι ο φίλος μου ο Ευκλείδης Τσακαλώτος.

Είναι φίλος σας ο Τσακαλώτος; Τον συμπαθώ από την πρώτη στιγμή. Ίσως γιατί προέρχεται από το σόι του Τσακαλώτου,που συνέτριψε ως αρχηγός του Εθνικού Στρατού τον Δημοκρατικό. Σκέφτηκα, αυτός ο άνθρωπος έρχεται από αυτή τη φοβερή οικογένεια κι είναι Αριστερός, είναι μαρξιστής! Είναι μαζεμένος, ντροπαλός, λιγομίλητος. Το αντίθετο του Βαρουφάκη. Αλλά είναι και σκληρό καρύδι, δεν είναι ανθρωπάκι. Τον παρακολουθώ, όπως παρακολουθώ και τη Ζωή. Μια μέρα που βρεθήκαμε κι οι δύο μάρτυρες στη δίκη του Σάββα Μιχαήλ, της λέω: «Ζωή, εσύ έχεις μαθηματικό μυαλό. Παρακολουθώ το συλλογισμό σου, είναι μαθηματικός».  «Ήθελα να ασχοληθώ με τα μαθηματικά», μου απάντησε. Είναι περίπτωση και η Ζωή, που την κοροϊδεύουν. Θέλανε πρώτα να βγάλουν απ΄τη μέση το Βαρουφάκη, γιατί είναι όλοι, από το Σαμαρά μέχρι τον πατριώτη μου το Μεϊμαράκη, ντενεκέδες μπροστά του. Κι έπειτα βάλαν στόχο να βγάλουν απ’τη μέση τη  Ζωή, γιατί είναι νομομαθής, έχει μυαλό κι αντοχή. Και μαζεψανε στις εκλογές όλα τα ράκη! Η Φώφη βγήκε αρχηγός χάρη στο όνομα του  σπουδαίου φίλου μου, του Γεννηματά. Όσο για εκείνο το ΠΟΤΑΜΙ…Ντρέπομαι που είναι πατριώτης μου ο Θεοδωράκης. Τη ΝΔ την ξέρουμε. Δεν χρειάζεται να πούμε τίποτα κακό ή καλό. Α, παραδόξως, συμπαθώ τον Κουτσούμπα.  Κι έχουν το θράσος να λένε τώρα οι νεοδημοκράτες ότι για όλα φταίει ο Τσίπρας . Δεν έχουν τσίπα; Ποιος έφερε πρώτος τα μνημόνια και την καταστροφή;

Περιμένατε να ξαναβγεί πρώτο κόμμα ο ΣΥΡΙΖΑ; Δύσκολο ερώτημα.  Πίστευα ότι ένα ποσοστό των παλιών ψηφοφόρων του θα ξαναψήφιζε τον ΣΥΡΙΖΑ, κι ότι η ΛΑΕ θα έπαιρνε κάτι παραπάνω. Γιατί έχει μια σειρά εξαιρετικών επιστημόνων και ανθρώπους που είναι πολιτικά και ηθικά καθαροί. Οι ψηφοφόροι έχουν αλλοτριωθεί μετά από τόσα χρόνια προπαγάνδας των Μέσων. Είναι δυνατό στη χώρα που το 1/10 του πληθυσμού της σφαγιάστηκε από τους Ναζί να παίρνει τέτοιο ποσοστό ένα ναζιστικό κόμμα και να βγάζει εννιά βουλευτές ο Λεβέντης; Δεν έχω τίποτα προσωπικό με τον άνθρωπο!

Η νέα κυβέρνηση πώς σας φαίνεται; Εχει φύγει η αριστερή τάση. Είναι φανερό ότι όσοι υπουργοποιήθηκαν θα εφαρμόσουν το Μνημόνιο και τη νύφη θα την πληρώσουμε εμείς. Αυτή τη στιγμή όμως το ζητούμενο είναι να μην πεθάνουμε απ΄την πείνα. Δηλαδή, να’ρθεί μια κυβέρνηση με συμμαχίες, έχοντας ένα πρόγραμμα  άμεσης ανάκαμψης της οικονομίας για να σωθεί ο κόσμος. Γιατί ψηφίστηκε ο ΣΥΡΙΖΑ; Δεν κήρυξε ούτε επανάσταση, ούτε παράδεισο σοσιαλιστικό!

Ο πατέρας σας ήταν Βενιζελικός. Εσείς πώς προκύψατε Αριστερός; Από το σόι της μάνας μου ήταν όλοι ζωοκλέφτες, φονιάδες, λεβέντες.  Το σόι του πατέρα μου είναι σοβαροί άνθρωποι.  Ο αδελφός του παππού μου ήταν δεσπότης, είχαμε και δυο στρατηγούς, τρεις συνταγματαρχαίους , ένα βουλευτή και  δυο καπετάνιους στις Κρητικές Επαναστάσεις. Ο πατέρας μου πήρε μέρος στην τελευταία επανάσταση, ακολουθώντας τον Βενιζέλο. Κι έμεινε μέχρι το τέλος Βενιζελικός.

Εσείς όμως γίνατε αμετανόητος Αριστερός. Οι έξυπνοι πάνε στην Αριστερά εκτός κι αν είναι αριβίστες. Ήξερα τη σκληρή ζωή των αγροτών. Εμείς μπορεί να είχαμε πολλά χωράφια, αλλά δουλεύαμε  ασταμάτητα. Ηξερα λοιπόν τι εστί βερίκοκο. Έρχεται κι η ΕΠΟΝ το ’43 και μάς λέει: εθνική απελευθέρωση, κοινωνική απελευθέρωση, Σοσιαλισμός κ.λπ. Μπαίνω μέσα. Με πάνε στρατοδικείο να αποκηρύξω το ΚΚΕ. Εγώ, λέω, είμαι στην ΕΠΟΝ, δεν είμαι στο ΚΚΕ. Δεν αποκηρύσσω.Τράβα μία εις θάνατο! Λοιπόν, εγώ έβγαλα 7,5 χρονάκια φυλακή. Από τότε συνεχίζω και είμαι στην άκρα Αριστερά. Τι να κάνω; Αλλά από ζωή κομματική; Χειρότερα κι από του Φασισμού. Γιατί διαρκώς διαφωνούσα.

Όπως λέει κι ο Καντ δυο πράγματα γέμιζαν με θαυμασμό την ψυχή του: ο έναστρος ουρανός πάνω του -ελάτε να τον δείτε στο χωριό μου στα Χανιά- και ο  ηθικός κόσμος μέσα του –για αυτόν εγώ δεν έχω καταλάβει τίποτα!

Γιατί δεν εγκαταλείψατε τότε; Γιατί ξέρω ότι η αστική τάξη δεν έχει μέλλον. Είναι μια μορφή κοινωνικής συμβίωσης που αργά ή γρήγορα θα πάει στο διάολο. Όχι αύριο και μεθαύριο. Έχουν πολλές εφεδρείες αυτοί. Δεύτερον, η ελπίδα για να υπάρξει μια μορφή συμβίωσης, που να έχει ισότητα, ελευθερία και δικαιοσύνη, βρίσκεται μόνο στην Αριστερά. Θέλω να πιστεύω επομένως ότι η κακομοίρα η Κομμουνιστική Αριστερά μας, που έκανε αγώνες και αγώνες, θυσίες και θυσίες, και πρέπει να βγάζουμε το καπέλο μας όταν μιλάμε γι’ αυτή,  κάποτε θα αποτελέσει το μέλλον της Ελλάδας. Ήμουνα  στην Ελβετία προ καιρού στην  Επιτροπή ενός διδακτορικού για την Ελληνική Αριστερά. Στην εισήγησή μου είπα ότι οι άνθρωποι αυτοί είχαν να αντιμετωπίσουν τους προδότες της αστικής τάξης, τους Εγγλέζους, τους Γερμανούς και τους Αμερικανούς. Κάμανε ό,τι μπορούσαν. Ήταν μορφωμένοι, ήταν εργάτες… Τόσο μπορούσαν απέναντι σε αυτά τα τέσσερα θηρία. Όταν λοιπόν μιλάμε, να σεβόμαστε αυτούς τους ανθρώπους που παίξανε το κεφάλι τους μια, δυο, τριάντα φορές και  κάνανε 10-20 χρόνια φυλακή κι εξορία. Και θυμήθηκα ένα στίχο του Σεφέρη «Εσείς που θα’ ρθετε».

Πώς αυτοπροσδιορίζεστε εντός της Αριστεράς; Μαρξιστής; Εγώ παρέμεινα κλασικός μαρξιστής. Αλλά κάνω κριτική και στον Μαρξ και στον Λένιν και στον Τρότσκι και στον Ενγκελς στα βιβλία μου.’Oχι γιατί θεωρώ ότι εγώ, η μύγα, είμαι καλύτερος από αυτούς. Όπως κάνω κριτική στον Αϊνστάιν και τον διορθώνω, όχι γιατί είμαι Αϊνστάιν. Με αυτή την έννοια, δεν συμφωνώ με κανένα από τα ρεύματα της Αριστεράς, διότι μαοϊκοί, τροτσκιστές και λοιποί μείνανε  κολλημένοι. Το ΝΑΡ ξεκόλλησε, αλλά δεν ξεκόλλησε ολότελα. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα ρεφορμιστικό  κόμμα, το οποίο σέβομαι.

Γιατί δεν ασχοληθήκατε επαγγελματικά με την πολιτική; Σας απορρόφησαν οι επιστήμες;  Μού πρότειναν το ‘61 να βάλω υποψηφιότητα στα Χανιά, όπου θα έβγαινα με τα τσαρούχια. Μετά τη Δικτατορία με πρότεινε το νομαρχιακό του ΚΚ, αλλά με έκοψε εδώ η καθοδήγηση. Και ο ΣΥΡΙΖΑ πριν λίγα χρόνια με πρότεινε υποψήφιο σε εκλόγιμη θέση. Δεν θέλησα να γίνω ούτε επαγγελματίας πολιτικός, ούτε  βουλευτής, γιατί το ψώνιο μου με τη φιλοσοφία και τις επιστήμες είναι πιο χρήσιμο από το να υπάρχει ακόμη   ένας βουλευτής. Εγώ προερχόμενος από σόι χριστιανο-δεσποταδο-στρατηγών και γεωργών –όχι βοσκών, εγώ είμαι ο μοναδικός βοσκός της οικογένειας – ήμουνα βαθύτατα θρησκευάμενος. Μέχρι 13 χρονών. Το 1941 που πέσανε αλεξιπτωτιστές και βομβαρδίσανε τα χωριά μας στην Παλαιόχωρα φύγαμε και πήγαμε δυο βουνά πίσω για να γλιτώσουμε,  σε μια μου θεία. Εβοσκα τα πρόβατα με έναν ξάδελφό μου σε ένα βουνό και τα αεροπλάνα  βομβάρδιζαν. Και τότε είπα «ή δεν υπάρχει Θεός ή κακός είναι». Είχαν εκτελέσει  6-7 απ΄το σόι μου. Οπως καταλαβαίνεις ξεμπέρδεψα με το Θεό μια κι έξω. Μετά πέρασα στην ΕΠΟΝ, και αργότερα στο ΚΚ. Και ακολούθησαν όλες οι ταλαιπωρίες… Διπλά από  το σπίτι μου  στον Κάδρο υπάρχει η βυζαντινή Παναγιά η Μπιτσανή, του 1320. Με τεράστια δέντρα, ένα ποταμό στο βάθος, κι ολοζώντανους όλους τους νεκρούς, με βρυκόλακες και νεράιδες. Εζησα σε ανιμιστικό σύμπαν. Αρα ξεκίνησα από τον ανιμισμό, πέρασα στο χριστιανισμό και κατέληξα στον υλισμό. Αντε τώρα να μαζέψεις το μυαλό σου.

Το ψώνιο της φιλοσοφίας πώς το κολλήσατε; Άρχισα να φιλοσοφώ πάνω στο βουνό. Κάτι στο βουνό που έβοσκα τις κατσίκες του πατέρα μου, κάτι που έβλεπα την απέραντη θάλασσα, ε, άρχισα να φιλοσοφώ. Οπως λέει κι ο Καντ δυο πράγματα γέμιζαν με θαυμασμό την ψυχή του: ο έναστρος ουρανός πάνω του -ελάτε να τον δείτε στο χωριό μου στα Χανιά- και ο  ηθικός κόσμος μέσα του –για αυτόν εγώ δεν έχω καταλάβει τίποτα!

Η Κρήτη τι ακριβώς εκπροσωπεί για σας; Ονειρεύομαι τη νύχτα λογιών λογιών όνειρα. Τα όνειρα κατά κανόνα είναι στο χωριό μου στην Παλιόχωρα . Στη φυλακή για 7, 5 χρόνια δεν ονειρεύτηκα ούτε ένα όνειρο. Στο Παρίσι δεν ονειρεύτηκα σχεδόν ποτέ. Το δεύτερο χωριό μου στην Παλιόχωρα, το ονειρεύομαι  πού και πού. Εκεί όμως όπου είναι το μυαλό μου όταν βασανίζομαι τη νύχτα  είναι το  βουνίσιο χωριό που γεννήθηκα  κι έμεινα μέχρι τα 11, ο Κάδρος. Ο πατέρας μου με είχε στείλει από 5 χρονών στο σχολείο, ήθελε να με κάνει στρατηγό, με έστειλε και στην Ευελπίδων κι εγώ δραπέτευσα.

Γιατί δραπετεύσατε; Τρελάθηκα να γίνω στρατηγός! Ήξερα από τη αρχή που πήγαινε η τρέλα μου.

Ένας άνθρωπος που ασχολείται με την κβαντομηχανική, όπως εσείς, αντιλαμβάνεται διαφορετικά την πολιτική και τη ζωή; Δεν πέφτει σε αντιφάσεις η σκέψη μου. Η σκέψη μου η διαλεκτική και δη ο Αριστοτέλης με βοήθησαν να ξεμπερδέψω τέσσερα παράδοξα της σχετικότητας και της κβαντομηχανικής, δημοσιευμένα σε διεθνή περιοδικά, που δεν τα ξεμπέρδευε κανείς.  Εγώ είμαι ένα τίποτα μπροστά στον Αϊνστάιν. Αλλά επειδή  ξέρω φιλοσοφία μπόρεσα να δω την έλλειψη μιας διαλεκτικής σκέψης ανάμεσα σε αυτό που  υπάρχει κι εκείνο που γίνεται. Η διαλεκτική βοηθά.

Τί ερωτευτήκατε περισσότερο στη ζωή σας, τη γυναίκα,την επιστήμη, την Αριστερά; Έτερον εκάτερον. Ανόμοια πράγματα δεν συγκρίνονται. Για την Αριστερά, που είναι το μεγάλο μου μαρτύριο, δεν μου καίγεται καρφάκι. Πέρασα φυλακές, κυνηγητά, διώξεις από δουλειές, συνέπειες της αριστερής μου ιδεολογίας. Ομως δεν μου κάνανε κανένα κακό ψυχολογικά.  Αυτά που επηρέασαν την ψυχή και την υγεία όμως ήταν οι κατηγορίες. Με είπαν τροτσκιστή, με είπαν.. Ετσι αναγκάστηκα να παραιτηθώ από την  κεντρική επιτροπή  του ΚΚΕ

Δεν μετανιώνετε όμως; Δεν μετανιώνω. Αν ξαναρωτιόμουν «όχι» θα ξανάλεγα. Αλλά τι λέει ο πονηρός ο αλεξανδρινός ο ποιητής; «..Τον κατατρώει το όχι εκείνο το σωστό εις όλην την ζωήν του».

Ο χρόνος ως χρόνος  μέσα στη φυλακή πώς είναι; Διαστέλλεται; Για όλους τους φυλακισμένους δεν είναι το ίδιο. Εβλεπα ανθρώπους που είχανε γυναίκα και παιδιά έξω και ψωφούσανε στην πείνα που δεν κάνανε δήλωση. Αυτό ήτανε  διπλό μαρτύριο: της φυλακής και της οικογένειας. Εγώ ήμουνα στους ανήλικους.  Σκεφτόμουν τη μάνα μου, τον πατέρα μου και στενοχωριόμουνα. Είχα χάσεις τις σπουδές μου, αλλά, επειδή ήμουνα νεαρός και υπήρχε τότε σοσιαλιστικό στρατόπεδο, πιστεύαμε ότι πήραμε μια σωστή απόφαση και το σοσιαλιστικό στρατόπεδο, συν το κομμουνιστικό κόμμα, συν συν συν, θα απελευθερώσουν το ανθρώπινο είδος. Είχαμε μια αφελή αισιοδοξία. Αυτό μάς κράταγε.  Εγώ στη φυλακή βελτίωσα τα γαλλικά μου. Ο πρώτος  μου δάσκαλος στα γαλλικά ήταν ο Λεωνίδας Κύρκος. Μετά με στεφάνωσε με παπά και με κουμπάρο. Διαφωνούσαμε. Αλλά η διαφωνία- διαφωνία και η φιλία- φιλία.  Οταν πέθανε έγραψα ένα κείμενο στην «Αυγή» προς μεγάλη οργή των υπερεπαναστατών.  Κάποτε τσακώθηκα με τον πρόεδρο του κόμματος τον Γκρόζο, επειδή μιλούσε άσχημα για τον Κύρκο. Του λέω «Σύντροφε Γκρόζο, εσείς τον ανακαλύψατε τώρα τον Κύρκο και τον λέτε αναθεωρητή. Εμείς διαφωνούσαμε από τότε που βγήκα από την φυλακή. Αλλά όταν μιλάτε για τον Κύρκο και για οποιοδήποτε παλιό αγωνιστή πρέπει να προσέχετε. Γιατί ο Κύρκος κάθισε κάμποσες μέρες στο  νεκροθάλαμο, περιμένοντας να τον πάνε για εκτέλεση. Έφτασε στο υπέρτατο σημείο στο οποίο μπορεί να φτάσει ένας άνθρωπος». «Κιχ» δεν είπε ο Γκρόζος.

Διδάξατε φιλοσοφία. Σε ποιον φιλόσοφο πρέπει να ανατρέξει ο σύγχρονος άνθρωπος; Αν μπορεί πρέπει να ανατρέξει στην φυσική, στη βιολογία, στην ψυχολογία, στα μαθηματικά και στην κοσμολογία.

Από φιλοσοφία; Ξεκίνησα από τον Αριστοτέλη, μετά πήγα στον Μαρξ, στον Ενγκελς, στον Λένιν. Μετέφρασα τη «Διαλεκτική της Φύσης» του Ενγκελς και συνέχισα. Μπορείτε κι εσείς να ξεκινήσετε από τον Μάρξ. Ο Ενγκελς δεν είναι στο επίπεδο του Μαρξ, αλλά χρειάζεται. Κι ο παμπόνηρος ο Λένιν χρειάζεται. Δεν φτάνει όμως ο Μαρξ. Χρειάζεται και ο Αριστοτέλης και ο κατεξοχήν ιδεαλιστής, ο Πλάτων. Τώρα, θα μου πείτε, ο βίος είναι βραχύς. Τι να προφτάσει κανείς; Κι εγώ που εντέλει πληρώνομαι ως καθηγητής φιλοσοφίας  διάβασα μόνο όσα μπόρεσα.

Όλες αυτές οι επιστήμες που σπουδάσατε σάς έκαναν έναν αισιόδοξο άνθρωπο ή τελικά ενίσχυσαν τον πεσιμισμός σας; Είμαι από χαρακτήρα αισιόδοξος. Στο βάθος βάθος όμως η φιλοσοφία με έκανε απαισιόδοξο. Το τελευταίο βιβλίο μου είναι  το «Ανθρώπινη φύση-Για ένα Κομμουνισμό του πεπερασμένου». Είμαστε πεπερασμένοι σαν άτομα και πεπερασμένοι σαν ανθρώπινο είδος. Κάποτε θα πεθάνει το είδος μας. Αυτό μας κάνει περισσότερο συνετούς. Ξέρουμε ότι δεν γράφουμε για την αιωνιότητα αλλά για τον κόσμο που ζει τώρα, μήπως κερδίσουν μια αισιοδοξία. Εγώ όταν ακούω τον Ύμνο στη Χαρά του Μπετόβεν στρώνει το κέφι μου αμέσως.

Βιβλία του Ευτύχη Μπιτσάκη που κυκλοφορούν στην Ελλάδα είναι, μεταξύ άλλων, τα: «Ρήξη κι ενσωμάτωση»(ΚΨΜ), «Χώρος και Χρόνος»(«Αγρα»), «Η Υλη και το Πνεύμα»(«Αγρα»). «Δρόμοι της Διαλεκτικής»(«Αγρα»)

_______________

 [*] http://m.popaganda.gr/aristera-ke-epistimi-sti-zoi-tou-eftichi-bitsaki/

Παγκόσμιο Συμπόσιο Καλλιτεχνών στην Κίνα με θέμα: "Άνθρωπος και περιβάλλον"

Η Thalia Tzanetaki .

Πέντε [5] χρόνια χωρίζουν τις δυο φωτογραφίες... Η πρώτη τραβηγμένη μέσα στο εργαστήρι μετάλλου της ΑΣΚΤ.και η δεύτερη, αυτές τις μέρες, στο παγκόσμιο συμπόσιο καλλιτεχνών στην Κίνα με θέμα '"άνθρωπος και περιβάλλον". Ο Παύλος Αλεξανδράκης, μαθητής του γλύπτη Γιώργου Χουλιαρά, γυρίζει στην Ελλάδα με το πρώτο βραβείο...Δύσκολη επιλογή το μέταλλο σε ακόμα πιο δύσκολες εποχές...

Συγχαρητήρια Παύλο και αυτό τα βραβείο είμαι σίγουρη ότι θα είναι μόνο η αρχή!

Ταξιδιωτική γραμματεία: Ταξιδιωτική λογοτεχνία, αναφέρουμε συγγραφείς όπως...

Ταξιδιωτική γραμματεία: Ταξιδιωτική λογοτεχνία, αναφέρουμε συγγραφείς όπως...: ΚΕΙΜΕΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ Μ ε τον όρο «ταξιδιωτική λογοτεχνία» [1] [2] [3]  χαρακτηρίζουμε συνήθως το πε...

Νίκος Ξυλούρης - Πότε θα Κάνει Ξαστεριά

Νίκος Ξυλούρης - Πότε Θα Κάνει Ξαστεριά

Στίχοι: Παραδοσιακό
Μουσική: Παραδοσιακό
Ερμηνεία: Νίκος Ξυλούρης

Πότε θα κάμει ξαστεριά,
πότε θα φλεβαρίσει,

να πάρω το ντουφέκι μου,
την έμορφη πατρόνα,

να κατεβώ στον Ομαλό,
στη στράτα του Μουσούρου,

να κάμω μάνες δίχως γιους,
γυναίκες δίχως άντρες,

να κάμω και μωρά παιδιά,
να κλαιν' δίχως μανάδες,

να κλαιν' τη νύχτα για νερό,
και την αυγή για γάλα,

και τ' αποδιαφωτίσματα
τη δόλια τους τη μάνα...

Αλέν Μπαντιού: 11 σημειώσεις εμπνευσμένες από την ελληνική κατάσταση

Μετά το δημοψήφισμα



Ο Γάλλος φιλόσοφος Αλέν Μπαντιού αναλύει, μέσω άρθρου του στη γαλλική εφημερίδα Liberation, 11 σημεία για τις επιπτώσεις που έχει το «όχι» στο δημοψήφισμα, την πολιτική συμπεριφορά και τακτική της κυβέρνησης Τσίπρα αλλά και την επόμενη ημέρα στην Ελλάδα. 

Μετάφραση: Δημήτρης Στεφανής
Ολόκληρο το άρθρο έχει ως εξής:

«Είναι ύψιστη ανάγκη να διεθνοποιήσουμε το ελληνικό ζήτημα. Μόνο η συνολική διαγραφή του χρέους θα φέρει ένα «ιδεολογικό χτύπημα » στο σημερινό ευρωπαϊκό σύστημα.

1. Το μαζικό «όχι» του ελληνικού λαού δεν σημαίνει άρνηση της Ευρώπης. Σημαίνει μια άρνηση της Ευρώπης των τραπεζών, του χωρίς-τέλους χρέους και του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού.

2. Ένα μέρος των εθνικιστών, (βλέπε της άκρας δεξιάς), ψήφισε επίσης « όχι » στις απαιτήσεις των χρηματοπιστωτικών θεσμών; Αντίθετα στις επιταγές των ευρωπαϊκών αντιδραστικών κυβερνήσεων; Γνωρίζουμε ότι ο κάθε αρνητικός ψήφος είναι εν μέρει ασαφής. Η άκρα δεξιά πάντα μπορεί να αρνηθεί ορισμένα πράγματα που αρνείται και η ριζοσπαστική αριστερά. Μόνο η επιβεβαίωση αυτού που θέλουμε είναι σαφής. Αλλά όλος ο κόσμος γνωρίζει ότι αυτό που θέλει ο Σύριζα είναι αντίθετο με αυτό που επιθυμούν οι εθνικιστές και οι φασίστες. Η ψήφος λοιπόν δεν είναι μια ψήφος ασαφής ενάντια στις αντιλαϊκές απαιτήσεις του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού και των ευρωπαϊκών υποτελών τους. Είναι επίσης, προς το παρόν, μια ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση Τσίπρα.

3. Το γεγονός ότι αυτό συμβαίνει στην Ελλάδα και όχι, όπως θα ήταν φυσικό, οπουδήποτε αλλού στην Ευρώπη, δείχνει ότι η ευρωπαϊκή «αριστερά» είναι σε κατάσταση μη αναστρέψιμου κώματος. Ο Φρανσουά Ολάντ; Η γερμανική σοσιαλοδημοκρατία; Το ισπανικό σοσιαλιστικό κόμμα; Το ελληνικό ΠΑΣΟΚ; Οι άγγλοι εργατικοί; Όλα αυτά τα κόμματα είναι εφεξής, ανοιχτά, διαχειριστές του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού. Δεν υπάρχει, δεν υπάρχει πια, ευρωπαϊκή «αριστερά». Υπάρχει μια μικρή ελπίδα, όχι ιδιαίτερα καθαρή ακόμη, στους εντελώς καινούργιους πολιτικούς σχηματισμούς που συνδέονται με τα μαζικά κινήματα ενάντια στο χρέος και την λιτότητα όπως οι Podemos στην Ισπανία και ο Σύριζα στην Ελλάδα. Οι πρώτοι, εξάλλου, αρνούνται την διάκριση μεταξύ «αριστεράς» και «δεξιάς». Και εγώ την αρνούμαι. Ανήκει στην παλαιά εποχή της κοινοβουλευτικής πολιτικής που πρέπει να τελειώσει.

4. H τακτική νίκης της κυβέρνησης Τσίπρα είναι ένα ενθαρρυντικό στοιχείο για όλες τις καινούργιες προτάσεις στο πολιτικό πεδίο. Το κοινοβουλευτικό σύστημα και τα κόμματά της διακυβέρνησης είναι σε ενδημική κρίση εδώ και δεκαετίες, από το 80. Το γεγονός ότι ο Σύριζα επιτυγχάνει στην Ελλάδα, έστω και πρόσκαιρα, αποτελεί αυτό που ονομάζω, στην Ευρώπη, « η αφύπνιση της Ιστορίας ». Αυτό δεν μπορεί παρά να βοηθήσει τους Podemos, και όλους εκείνους που θα ακολουθήσουν μετά και αλλού, πάνω στα συντρίμμια της κλασσικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.

5. Παρόλα αυτά, η κατάσταση στην Ελλάδα παραμένει, κατα την γνώμη μου, πολύ δύσκολη και εύθραυστη. Τώρα είναι που αρχίζουν οι πραγματικές δυσκολίες. Μπορεί, εν όψει της δημοψηφισματικής επιτυχίας της τακτικής του, που θέτει προ των ιστορικών τους ευθυνών, τους Μέρκελ, Ολάντ και τους άλλοι ισχυρούς του ευρωπαϊκού κεφαλαίου, να διαφοροποιήσουν τις απαιτήσεις τους. Αλλά πρέπει να δράσουμε χωρίς να τους υπολογίζουμε και τόσο πολύ. Το κρίσιμο σημείο, απ' εδώ και στο εξής, είναι να δούμε αν η ψήφος του «όχι» πρόκειται να συνεχιστεί σε ένα δυνατό λαϊκό κίνημα που θα υποστηρίξει και/ή θα ασκεί ισχυρές πιέσεις στην ίδια του την κυβέρνηση.

6. Σ' αυτή την κατεύθυνση, πως θα κρίναμε την κυβέρνηση Τσίπρα ; Αποφάσισε πριν από πέντε μήνες να ξεκινήσει από την διαπραγμάτευση. Ήθελε να κερδίσει χρόνο. Ήθελε να μπορεί να πει ότι έκανε τα πάντα για να φτάσει σε μια συμφωνία. Θα προτιμούσα να ξεκίναγε διαφορετικά: με μια άμεση έκκληση σε μια μαζική, συνεχής, λαϊκή κινητοποίηση, που θα ένωνε εκατομμύρια ανθρώπους στo σύνθημα της ολοκληρωτική διαγραφή του χρέους. Και επίσης, σε ένα ισχυρό αγώνα ενάντια στους κερδοσκόπους, στη διαφθορά, στους πλούσιους που δεν πληρώνουν φόρους, στους εφοπλιστές, στην εκκλησία... Αλλά δεν είμαι Έλληνας και δεν θα ήθελα να δώσω μαθήματα. Δεν ξέρω εάν μια πράξη τόσο επικεντρωμένη στην λαϊκή κινητοποίηση, μια πράξη κατά κάποιο τρόπο δικτατορική, ήταν δυνατή. Προς το παρών, μετά από πέντε μήνες διακυβέρνησης Τσίπρα, υπάρχει αυτό το νικηφόρο δημοψήφισμα, και η κατάσταση παραμένει ανοιχτή. Είναι όμως ήδη πολλά.

7. Συνεχίζω να πιστεύω ότι τα πιο δυνατά ιδεολογικά χτυπήματα που μπορούμε να φέρουμε στο σημερινό ευρωπαϊκό σύστημα εκπροσωπούνται από το σύνθημα της ολοκληρωτικής διαγραφής του ελληνικού χρέους, χρέους κερδοσκοπικού για το οποίο ο ελληνικός λαός είναι εντελώς αθώος. Αντικειμενικά, μια τέτοια διαγραφή είναι δυνατή : Πολλοί οικονομολόγοι, που δεν είναι καθόλου επαναστάτες, πιστεύουν ότι η Ευρώπη πρέπει να ακυρώσει το ελληνικό χρέος. Αλλά η πολιτική είναι υποκειμενική, σε αντίθεση με την καθαρή οικονομία. Οι κυβερνήσεις θέλουν οπωσδήποτε να αποτρέψουν μια νίκη του Σύριζα σε αυτό το θέμα. Μετά από μια τέτοια νίκη, θα έρθουν οι Podemos, μετά ίσως και άλλα ισχυρά λαϊκά κινήματα στις μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες. Επίσης, οι κυβερνήσεις, ωθούμενες από τα χρηματοπιστωτικά λόμπυ, θέλουν περισσότερο να τιμωρήσουν τον Σύριζα, να τιμωρήσουν τον ελληνικό λαό, παρά να λύσουν το πρόβλημα του χρέους. Για να τιμωρήσουμε αυτούς που ζητούν αυτή την τιμωρία, η στάση πληρωμών παραμένει η καλύτερη επιλογή, όποια και αν είναι τα ρίσκα. Η Αργεντινή το έκανε πριν μερικά χρόνια, δεν πέθανε, αντιθέτως.

8. Κινητοποιεί παντού, σε σχέση με την Ελλάδα, το ερώτημα της « εξόδου » από την Ευρώπη. Αλλά στην πραγματικότητα, είναι οι αντιδραστικοί ευρωπαίοι που έχουν κάνει σημαία τους αυτό το ερώτημα. Αυτοί είναι που κάνουν το « Grexit » μια επικείμενη απειλή. Θέλουν με αυτό τον τρόπο να τρομοκρατήσουν τον κόσμο. Η κεντρική θέση, πού είναι μέχρι στιγμής τόσο του Σύριζα όσο και των Podemos, είναι να λέει : « Μένουμε μέσα στην Ευρώπη. Θέλουμε μόνο, και είναι δικαίωμά μας, να αλλάξουμε τους κανόνες της Ευρώπης. Θέλουμε να σταματήσουμε να είμαστε ο διαμεσολαβητής μεταξύ του φιλελεύθερου παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού και της συνέχισης του πόνου στους λαούς. Θέλουμε μια πραγματικά ελεύθερη και λαϊκή Ευρώπη. » Πρέπει οι αντιδραστικοί να πουν αυτό που πιστεύουν πάνω σ' αυτό. Αν θέλουν να κυνηγήσουν την Ελλάδα, ας το προσπαθήσουν! Σε αυτό τη φάση, η μπάλα βρίσκεται στο δικό τους γήπεδο.

9. Στο πίσω-πλάνο, νιώθουμε τους γεωπολιτικούς φόβους. Και αν η Ελλάδα στρεφόταν προς άλλους αντί στους Ευρωπαίους μπαμπούλες ; Επ' αυτού θα έλεγα : κάθε ευρωπαϊκή κυβέρνηση έχει μια ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική. Καλλιεργούνται εντελώς κυνικές φιλίες, όπως ο Ολάντ με την Σαουδική Αραβία. Η Ελλάδα, ενάντια στις πιέσεις που δέχεται, πρέπει και μπορεί να έχει μια πολιτική εντελώς ελεύθερη. Εφόσον οι Ευρωπαίοι αντιδραστικοί θέλουν να τιμωρήσουν τον ελληνικό λαό, αυτός έχει το δικαίωμα να ψάξει τα εξωτερικά στηρίγματα προκειμένου να μειώσει ή να εμποδίσει τα αποτελέσματα αυτής της τιμωρίας. Η Ελλάδα μπορεί και πρέπει να στραφεί προς την Ρωσία, προς τα βαλκανικά κράτη, προς την Κίνα, προς την Βραζιλία, και ακόμη προς τον παλιό ιστορικό της εχθρό, την Τουρκία.

10. Αλλά όποια και αν είναι η κατεύθυνση, η κατάσταση στην Ελλάδα θα καθοριστεί από τους ίδιους τους Έλληνες. H αρχή της υπεροχής των εσωτερικών συνθηκών (primat des causes internes) εφαρμόζεται σ' αυτή την περίπτωση. Παρόλα αυτά, οι κίνδυνοι είναι σημαντικοί, πολύ περισσότερο που ο Σύριζα δεν είναι στην κυβέρνηση παρά μόνο τυπικά. Ήδη, το ξέρουμε, το αισθανόμαστε, οι παλιές πολιτικές δυνάμεις δημιουργούν ίντριγκες στο παρασκήνιο. Εκτός του ότι η κρατική εξουσία, που κατακτήθηκε με κανονικές διαδικασίες και όχι επαναστατικές, είναι εύκολα δωροδοκήσιμη, θα μπορούμε προφανώς να θέσουμε τα κλασσικά ερωτήματα : Ο Σύριζα ελέγχει ολοκληρωτικά την αστυνομία, το στρατό, την δικαιοσύνη, την οικονομική και χρηματοπιστωτική ολιγαρχία ; Φυσικά όχι. Ο εσωτερικός εχθρός υπάρχει ακόμη, είναι σχεδόν ανέπαφος, παραμένει ισχυρός, και υποστηρίζεται στην σκιά από τους εξωτερικούς εχθρούς, συμπεριλαμβανομένου της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας και των αντιδραστικών κυβερνήσεων. Το λαϊκό κίνημα και οι οργανώσεις της βάσης του πρέπει συνεχώς να ελέγχουν τις πράξεις της κυβέρνησης. Ακόμη μια φορά, το « όχι » του δημοψηφίσματος δεν θα είναι μια πραγματική δύναμη παρά μόνο αν συνοδεύεται από ισχυρές ανεξάρτητες διαδηλώσεις.

11. Μια συνεχής, διεθνής, λαϊκή βοήθεια σε επίπεδο διαδηλώσεων και μέσω μαζικής ενημέρωσης θα πρέπει να στηρίζει μ' όλη της τη δύναμη την εφικτή ελληνική ανύψωση. Σήμερα, υπενθυμίζω ότι το 10% του παγκόσμιου πληθυσμού κατέχει το 86% του διαθέσιμου πλούτου. Η παγκόσμια καπιταλιστική ολιγαρχία είναι πολύ περιορισμένη σε αριθμό, συγκεντρωτική, πολύ οργανωμένη. Απέναντί της, οι διάσπαρτοι λαοί, χωρίς πολιτική ενότητα, εγκλωβισμένοι στα εθνικά σύνορα, θα παραμείνουν αδύναμοι και σχεδόν ανίσχυροι. Όλα παίζονται σήμερα σε παγκόσμιο επίπεδο. Μετατρέποντας το ελληνικό ζήτημα σε διεθνές ζήτημα με μεγάλη συμβολική σημασία είναι μια αναγκαιότητα και άρα ένα καθήκον.

Από τον Alain Badiou - Φιλόσοφο»

______________________

http://tvxs.gr/news/ellada/alen-mpantioy-11-simeioseis-empneysmenes-apo-tin-elliniki-katastasi

Ενωθείτε Ελληνίδες και Έλληνες και δεν πρόκειται να μας νικήσουν όλοι οι άνθρωποι στη γη κι μαζευτούν όπως μας λέει ο Ηρόδοτος,

Ο Alexios Fotopoulos

Συμπατριώτες μου ενωθείτε δεν μπορεί να μας νικήσει κανείς αν είμαστε ενωμένοι. Δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα, απλώς όσοι ψηφίζουν ΟΧΙ βασίζονται στην ελπίδα κι όσοι ψηφίζουν ΝΑΙ βασίζονται στο φόβο παρακινούμενοι από τους δανειστές που θέλουν να κάνουν ότι θέλουν, που δεν σέβονται την εκλεγμένη από το λαό μας κυβέρνηση, και θέλουν επαναφέρουν στην εξουσία το διαφθαρμένο πολίτικό μας σύστημα που μας διοικούσε έως σήμερα.

Ξυπνήστε και ενωθείτε συνειδητοποιείστε ότι είμαστε ψυχές, η ψυχή θέλει την αλήθεια για να ζήσει, θέλει την ελπίδα την αγάπη για να τραφεί. Το ψέμα, η επικέντρωση στο εγώ, στη διαφθορά τρέφεται μόνο από το φόβο και μας οδηγεί εκεί που έχουμε οδηγηθεί, στην μιζέρια την εξαθλίωση. 

Αν κάποιος έβλεπε προσεκτικά χθες τι δύο συγκεντρώσεις θα έβλεπε ότι τα πρόσωπα των ανθρώπων που ήταν στη συγκέντρωση του ΟΧΙ ήταν φωτεινά γεμάτα αγάπη, ελπίδα, φως, ενώ τα πρόσωπα των ανθρώπων που ήταν, αλλά και μιλούσαν στη συγκέντρωση του ΝΑΙ ήταν σκυθρωπά, χωρίς ελπίδα, διότι στηρίζονταν στο φόβο, στο ψέμα, διότι είχαν υποκύψει στον εκβιασμό την παραπληροφόρηση. 

Αγαπητοί φίλοι ενωθείτε, αντισταθείτε στους οικονομικούς μας κατακτητές, οι οποίοι στηριζόμενοι σε όλους που κυβέρνησαν, υποσχόμενοι τους ότι θα τους φέρουν στην εξουσία σας παραπλανούν. Τα πράγματα είναι ξεκάθαρα, όλοι θέλουν την Ευρωπαϊκή ένωση, το δημοψήφισμα δεν γίνεται για το ευρώ ή δραχμή που σας παραπλανούν αυτοί που θέλουν να ρίξουν την νόμιμα εκλεγμένη κυβέρνηση για να επανέλθουν στην εξουσία και να εξυπηρετήσουν τα ίδια τους συμφέροντα όπως έκαναν 40 χρόνια. Χρησιμοποιούν όλα τα κανάλια που ανήκουν σε επιχειρηματίες που μας απομυζούν και μας απομυζούσαν τόσα χρόνια για να σας φοβίσουν να σας παραπλανήσουν για αυτό ψηφίζεται. 

Το ΝΑΙ είναι ότι δέχεστε άνευ όρων ότι θα πουν οι δανειστές το παραδέχονται πλέον και οι Ευρωπαίοι όπως ό Ντάισεμπλουμ που δήλωσε: «Το δημοψήφισμα ουσιαστικά γίνεται για το εάν αν οι Έλληνες είναι διατεθειμένοι να δεχθούν επώδυνη λιτότητα» στο πρακτορείο Dow Jones, ο πρόεδρος του Eurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ, 

Κανένας νοήμων άνθρωπος αν δεν είχε παραπλανηθεί δεν θα ήταν με το ναι. Είναι δυνατόν να ψηφίζουν να τους βάλουν πιο σκληρά μέτρα; Είναι δυνατόν να ψηφίζουν ναι να τους κόψουν την σύνταξη; Είναι δυνατόν να του λένε δεν θα φορολογήσω τους πλούσιους και θα διπλασιάσω σχεδόν το ΦΠΑ στα είδη πρώτης ανάγκης, ΟΧΙ μόνο με τα ψέματα και το φόβο ψηφίζει κάποιος ναι τον απειλούν μην χάσει τα λεφτά του, δεν θα τα χάσει κι εξηγώ γιατί, του λένε ότι τελείωσαν οι διαπραγματεύσεις είναι ψέματα. Η Ευρώπη έχει και κανόνες δεν μπορούν να συμβούν αυτά, μονο οι παραπλανημένοι και οι φοβισμένοι ψηφίζουν ναι, το ερώτημα δεν είναι ναι ή όχι στην Ευρώπη ολοι θέλουμε την Ευρώπη και το ευρώ, το ερώτημα είναι αν δέχεστε άνευ όρων την παράδοση μας στους δανειστές ή όχι αυτό είναι το ερώτημα. Το ψέμα είναι σκοτάδι σαν άνθρωποι είμαστε ψυχές είμαστε φως, λένε ψέματα στον Ελληνικό λαό, τόσα χρόνια ζούσαμε στη μέσα στον ψέμα, στο εγώ την αρπαγή, σας το έγραψα πριν μερικά χρόνια, ότι πρέπει να βγάλουμε πατριώτες άφθαρτους, τους βγάλαμε κι ολα τα κέντρα εξουσίας συνεργαζόμενοι με τους οικονομικούς κατακτητές μας θέλουν να τους βγάλουν από τη μέση, δεν το βλέπετε. Οι άνθρωποι είναι υπέρ του ευρώ, και μόνο υπέρ του ευρώ το δημοψήφισμα δεν είναι ευρώ η δραχμή όλοι οι παραπάνω μας λένε ψέματα, σηκώστε το κεφάλι ψηλά, θα νικήσουμε θα μείνουμε και στην Ευρώπη, άλλωστε εμείς είμαστε η καρδιά της και στο ευρώ.

Ενωθείτε Ελληνίδες και Έλληνες και δεν πρόκειται να μας νικήσουν όλοι οι άνθρωποι στη γη κι μαζευτούν όπως μας λέει ο Ηρόδοτος, ενωθείτε βασίστε την απόφαση στην ελπίδα, την αλήθεια, τη χαρά, το φως, την αγάπη κι όχι το φόβο, ο φόβος που μας δημιούργησαν με τη διακοπή ρευστότητας οι οικονομικοί κατακτητές μας δεν περνά στους Έλληνες, θα αντισταθούμε θα κάνουμε θυσίες αλλά θα νικήσουμε, θα ξαναφτιάξουμε το μέλλον των παιδιών μας ήλθε η ώρα να απαλλαγούμε από τη σκλαβιά και να ζήσουμε ελεύθεροι. Τη Δευτέρα ξημερώνει μια νέα ημέρα, που με το μήνυμα που θα πάρουν θα μας σέβονται όλοι.

Είμαι πάντα δίπλα σας για να πετάξουμε από υγεία και χαρά και να οδηγηθούμε εμείς και η πατρίδα μας στο φως.

Στην ιστοσελίδα μου www.afotopoulos.gr θα βρείτε άπειρα άρθρα που θα σας βοηθήσουν να πετάξετε από υγεία και χαρά.

Με άπειρη, χωρίς όρους αγάπη

Αλέξης Φωτόπουλος

Συγγραφέας Spiritual Healer

~~~~~~~~~~~~~~~

τηλ: 6977349766, 6909193329, 210-3387000, (όταν είμαι Κύπρο 99260081), Facebook: Alexis Fotopoulos, Αλέξης Φωτόπουλος ή Alexios Fotopoulos-b, ομάδα: "Έτσι Γίνεται το Θαύμα"

Άνθρωποι του πολιτισμού υπογράφουν κείμενο υπέρ του ΟΧΙ

Την Κυριακή 5 Ιούλη 2015, ψηφίζουμε ΟΧΙ

Με σύνθημα: "Ήρθε η ώρα του μεγάλου ΟΧΙ", σημειώνεται στο κείμενο της Επιτροπής Πολιτισμού για την Υπεράσπιση του ΟΧΙ, ότι "o Ελληνικός λαός την επόμενη Κυριακή στο δημοψήφισμα λέει ΟΧΙ:

-στις προτάσεις των δανειστών που προβλέπουν απάνθρωπα μέτρα λιτότητας-

-στα μνημόνια εξάρτησης και υποτέλειας του ελληνικού λαού

-στην διαρκή εξαθλίωση, ανεργία, φτώχεια

-στην κατάργηση της ελεύθερης βούλησης ενός λαού να επιλέγει το παρόν και το μέλλον του

-στην αποικιοκρατική αντίληψη των δανειστών.

-στην ταπείνωση ενός ολόκληρου λαού από Τρόικα.

-στα τελεσίγραφα και στους εκβιασμούς των δανειστών.

-στην καταδίκη της επόμενης γενιάς.

-στην Ευρώπη των λίγων και ισχυρών.

-στον φόβο.

Λέει ΟΧΙ γιατί είναι ο μόνος τρόπος να υπερασπιστεί τη Δημοκρατία και τη λαϊκή του κυριαρχία. Ζητάμε τη στήριξη όλων των Ευρωπαίων πολιτών που πιστεύουν στη Δημοκρατία, για μια Ευρώπη των λαών, της Ελευθερίας, της Δημοκρατίας, της Αλληλεγγύης. Λέμε ΟΧΙ, γιατί είναι ο μόνος τρόπος να πούμε ΝΑΙ στη ΖΩΗ. ΝΑΙ στην Ευρώπη των λαών, της Αλληλεγγύης και της Ειρήνης. Την ΚΥΡΙΑΚΗ ψηφίζουμε ΟΧΙ για την αξιοπρέπειά μας".

Το μήνυμα υπέρ του "Όχι", υπογράφουν σκηνοθέτες, ηθοποιοί, ερμηνευτές, μουσικοί και εν γένει προσωπικότητες από όλους τους τομείς του πολιτισμού:

Νίκος Κούνδουρος (σκηνοθέτης), Νένα Βενετσάνου (τραγουδίστρια), Βασίλης Παπακωνσταντίνου (τραγουδιστής), Τάνια Τσανακλίδου (τραγουδίστρια), Μίρκα Παπακωνσταντίνου (ηθοποιός), Αφροδίτη Μάνου (τραγουδοποιός-ερμηνεύτρια), Λάκης Χαλκιάς (τραγουδιστής), Ματούλα Ζαμάνη (τραγουδίστρια), Θοδωρής Αμπαζής (σκηνοθέτης-αναπληρωτής καλλιτεχνικός διευθυντής Εθνικού Θεάτρου), Υρώ Μανέ (ηθοποιός), Χάρρυ Κλυνν, Ντίνα Κώνστα (ηθοποιός), Μαρία Καβογιάννη (ηθοποιός), Αργύρης Ξάφης (ηθοποιός), Κλέων Γρηγοριάδης (ηθοποιός), Λένα Πλάτωνος (μουσικός), Κώστας Καλδάρας (συνθέτης), Γεράσιμος Γεννατάς (ηθοποιός), Γιάννης Ζουγανέλης (ηθοποιός), Τζένη Δριβάλα (σοπράνο), Γιάννης Μπαχ Σπυρόπουλος (συνθέτης-στιχουργός-μουσικός παραγωγός), Σταμάτης Κραουνάκης (συνθέτης) Γιώργος Χρανιώτης (ηθοποιός), Σοφία Παπάζογλου (τραγουδίστρια), Τζόυς Ευείδη (ηθοποιός), Κυριάκος Κατζουράκης (εικαστικός), Μηνάς Χατζησάββας (ηθοποιός), Χάρης Γρηγορόπουλος (ηθοποιός), Γεράσιμος Σκιαδαρέσης (ηθοποιός), Σταύρος Ζαλμάς (ηθοποιός), Όμηρος Πουλάκης (ηθοποιός), Βέτα Μπετίνη (ηθοποιός), Γιώργος Χασάπογλου (συγγραφέας), Αλεξάνδρα Παυλίδου (ηθοποιός), Ρήγας Αξελός (ηθοποιός), Νίκος Σούλης (σκηνοθέτης), Λαοκράτης Βάσσης (φιλόλογος-συγγραφέας), Μάνια Παπαδημητρίου (ηθοποιού), Πηνελόπη Πιτσούλη (ηθοποιός), Κάτια Γέρου (ηθοποιός), Αθήνα Τσιλίρα (ηθοποιός), Τάκης Βαμβακίδης (ηθοποιός), Αννίτα Δεκαβάλλα (Θέατρο Εξαρχείων), Θέμης Μουμουλίδης (σκηνοθέτης), Θέμης Ανδρεάδης (τραγουδοποιός), Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος (σκηνοθέτης), Γιάννης Μποσταντζόγλου (ηθοποιός), Σάρα Γανώτη (ηθοποιός-σεναριογράφος), Μαρία Κεχαγιόγλου (ηθοποιός), Καίτη Κωνσταντίνου (ηθοποιός), Λέανδρος Πολενάκης (συγγραφέας), Τζίνα Πολίτη (πανεπιστημιακός), Λαέρτης Βασιλείου (ηθοποιός), Σοφία Βογιατζάκη (ηθοποιός), Χάρης Μαυρουδής (ηθοποιός), Μανόλης Μαυροματάκης (ηθοποιός), 'Αννα-Μαρία Παπαχαραλάμπους (ηθοποιός), Κώστας Φαλελάκης (ηθοποιός), Νίκος Αλευράς (σκηνοθέτης), Γιώργος Κορδέλλας (σκηνοθέτης), Κώστας Μπερικόπουλος (ηθοποιός), Νίκος Αμπατζής (σκηνοθέτης), Γιάννης Αναστασάκης (ηθοποιός), Ντίνος Καρύδης (ηθοποιός), Έλενα Πατρικίου (ιστορικός-σκηνοθέτρια), Δημήτρης Καρατζιάς (ηθοποιός-σκηνοθέτης), Πόπη Βερνάρδου (νομικός-συγγραφέας),

Παναγιώτης Μεντής (συγγραφέας-ηθοποιός), Γιώργος Ψυχογιός (ηθοποιός), Καλλιόπη Βέττα (τραγουδίστρια), Γιάννης Ιωάννου (συνθέτης-ενορχηστρωτής), Ιωσήφ Ιωσηφίδης (ηθοποιός), Μαργαρίτα Συγγενιώτου (λυρική τραγουδίστρια), 'Αννα Χατζησοφιά (συγγραφέας-ηθοποιός), Κωνσταντίνος Τζαμιώτης (συγγραφέας), Ελένη Τζώρτζη (ηθοποιός), Νίκος Τουλιάτος (μουσικός), Θωμάς Τσαλαπάτης (ποιητής), Νάνσυ Σπετσιώτη (σκηνοθέτης), Διονύσης Τσιλιμίδος (δημοσιογράφος), Δημήτρης Χαβρές (ηθοποιός), Κώστας Χαριτάτος (συνθέτης), Έρση Χατζηαργυρού (γλύπτρια), Βαγγέλης Χατζησίμος (λυρικός καλλιτέχνης), Αγγέλα Χρυσοβιτσάνου (γλύπτρια), Βασίλης Σπυρόπουλος (ηθοποιός), Στάθης Βούτος (ηθοποιός), Νίκος Σταυρακούδης (ηθοποιός-σεναριογράφος), Ελένη Παξινού (σνεαριογράφος-συγγραφέας), Τάκης Μελίδης (σκηνοθέτης), Νίκος Κορογιάννης (ηθοποιός), Esther Andre-Gonzales (σκηνοθέτης), Βασίλης Λουφέτος (ηθοποιός), Φαίη Τζανετοπούλου (σκηνοθέτης), Μαρίκα Θωμαδάκη (κριτικός-σκηνοθέτης-πανεπιστημιακός), Ειρήνη Μαργαρίτη (ποιήτρια), 'Ακης Σιδέρης (ηθοποιός), Σπύρος Σαραφιανός (ηθοποιός), Μαίρη Ανδρέου (ηθοποιός), Μάνος Ψιστάκης (σεναριογράφος), Αντρέας Καλαβρούζος (ηθοποιός), Δώρα Χρυσικού (ηθοποιός), Σταμάτης Τζελέπης (ηθοποιός), Νίκος Αβαγιαννός (ηθοποιός), Διονύσης Βίτσος (εκδότης), Σάκης Τσιλίκης (μουστικός), Πετρή Σαλπέα (τραγουδίστρια), Κώστας Σκόνδρας (μουσικός), Μαρία Κόμη-Παπαγιαννάκη (ηθοποιός), Μαρία Δούση (ηθοποιός), Μαρία Μιχαήλ (ψυχολόγος), Φανή Αδαμίδου (ηθοποιός), Μαρία Καρακίτσου (ηθοποιός), Σάββας Κωφίδης (ποδοσφαιριστής), Ντίνα Αβαγιαννού (ηθοποιός), Νίκος Αναστασόπουλος (ηθοποιός), Μάνος Αντωνιάδης (μουσικός), Φώτης Αποστολάρας (μουσικός-καθηγητής μουσικής), Δημήτρης Αρβανίτης (γραφίστας), Νίκος Αρβανίτης (ηθοποιός), Ελένη Σούμη (εικαστικός), Μάκης Σπετσιέρης (πρ. Σωμ. Εργαζ. Εθνικού Θεάτρου), Εύα Στυλάντερ (ηθοποιός), Φώτης Αρμένης (ηθοποιός), Ελένη Αστρινάκη (ποιήτρια-σεναριογράφος), Έλενα Βακάλη (χορεύτρια), Γεωργία Βεληβασάλη (τραγουδίστρια), Βασίλς Καΐλας (ηθοποιός), Γιώργος Βούρος (ηθοποιός-σκηνοθέτης), Πάνος Αϊβαλής (δημοσιογράφος-εκδότης), Τάκης Βουτέρης (Θέατρο Εξαρχείων), Αγγελική Τόμπρου (ηθοποιός), Φύλλη Γεωργιάδου (λυρική τραγουδίστρια), Κώστας Γεωργόπουλος (μουσικός), Αντωνία Γιαννούλη (ηθοποιός), Μανώλης Γιούργος (εκπαιδευτικός-ηθοποιός), Τάσος Γκρους (συνθέτης), Αλμπέρτα Τσοπανάκη (σκηνοθέτης-ηθοποιός), Πέτρος Δαμουλής (ηθοποιός-μουσικός-σκηνοθέτης), Ελένη Δαφνή (ηθοποιός), Νίκος Δαφνής (ηθοποιός-σκηνοθέτης), Βασιλική Δέλλιου (ηθοποιός), Στέφανος Δημητρίου (αν. Καθηγητής Πολιτικής Φιλοσοφίας Παν/μίου Ιωαννίνων), Χρύσα Διαμαντοπούλου (ηθοποιός), Μαίρη Εσπέρ (τραγουδίστρια-καθηγήτρια Μουσικής), Αλέξανδρος Ζαχαρίας (ηθοποιός-χορογράφος), Ηλίας Ζερβός (ηθοποιός), Κωστής Ζευγαδέλλης (συνθέτης), Θοδωρής Καζής (σκηνοθέτης), Ελένη Καλαρά (ηθοποιός), Μαίρη Καλδάρα (Ίδρυμα Κακογιάννη), Χριστοφορος Κανάκης (μουσικός), Δημήτρης Καντιώτης (ηθοποιός-σκηνοθέτης), Αθηνά Αλεξοπούλου (ηθοποιός), Αλεξάνδρα Παυλίδου (ηθοποιός), Σταύρος Καπελούζος (παραγωγός), Παναγιώτης Καποδίστριας (ηθοποιός-σεναριογράφος), Λεφτέρης Καπώνης (συγγραφέας), 'Αννα Καραγεωργιάδου (τραγουδίστρια-καθηγήτρια μουσικής), Κώστας Κατωμέρης (ηχολήπτης), Κώστας Κεχαγιόγλου (ηχολήπτης), Κώστας Κλάδης (ηθοποιός), Χρήστος Κοκότζης (μουσικός), Φωτεινή Κοτρώτση (σκηνοθέτης), Βασίλης Κουκαλάνι (ηθοποιός), Χρήστος Κωνσταντέλλος (σκηνογράφος), Ελεάνα Κωνσταντέλου (φωτογράφος), Μαριάννα Λαγούρου (ηθοποιός), Ειρήνη Λεβίδη (δ/νων σύμβουλος Θεάτρου Οδού Κυκλάδων), Ιώννης Λεωντάρης (σκηνοθέτης), Κώστας Λιβιεράτος (δοκιμιογράφος-εκδόσης Αλεξάνδρεια), Δέδες Λιωνής (αρχαιολόγος), Μαρία Λυσικάκου (Κινηματοθέατρο Τριανόν), Μαρία Μαγγανάρη (ηθοποιός), Κυριακή Μάλαμα (σκηνοθέτης), Ισαβέλλα Μαυράκη (σκηνοθέτης), Μαρία Μαυροματάκη (ηθοποιός), 'Αννα Μαχαιριανάκη (σκηνογράφος), Κώστας Μεσσάρης (ηθοποιός), Όλγα Μοσχοχωρίτου (κριτικός θεάτρου-δικηγόρος), Σπύρος Μπιμπίλας (ηθοποιός), Γιώργος Μπλανάς (ποιητής), Χάρης Μποσίνας (ηθοποιός).

Καλλιρόη Μυριαγκού, Στέργιος Νενές (ηθοποιός), Βασίλης Ντούρος (σκηνοθέτης), Ιώνναα Παπατάκη (ηθοποιός), Δημήτρης Παλαιοχωρίτης (ηθοποιός-πρόεδρος ΣΕΗ), Γεώργιος Παπαϊωάννου (επικ. Καθ. Μουσικολογίας Ιόνιο Παν/μίου), Εριάννα Πόθου (μουσικός), Δέσποινα Ρεβύθη (λυρική τραγουδίστρια), Βασίλης Ρουβάλης (συγγραφέας-δημοσιογράφος), Ζαχαρίας Ρόχας (ηθοποιός), Κωνσταντίνα Σαραντοπούλου (ηθοποιός), Νώντας Σαρλής (σκηνοθέτης-μοντέρ), Ζώγια Σεβαστιανού, Μάκης Σεβίλογλου (τραγουδοποιός), Μαρία Σιδέρη, Κώστας Σιμένος (ηθοποιός), Γιωργία Σιώκου (ποιήτρια), 'Ασπα Σιώκου (σκηνοθέτης), Ελένη Σπυριδάκη (κοινωνιολόγος-πολ. Επιστήμων), Γιάννης Παπαδόπουλος (πανεπιστημιακός), Μαρία Εξαρχουλάκου (δικηγόρος), Βασιλική Παπαβασιλοπούλου (πανεπιστημιακός), Χρήστος Παπασωτηρίου (δικηγόρος), Εμμανουήλ Θωμαδάκης (επιχειρηματίας), Μαρίνα Θωμαδάκη (καθηγήτρια), Νιόβη Πεπέ (ηθοποιός), Ισμήνη Πεπέ (ηθοποιός), Κωνσταντίνος Θωμαδάκης (γιατρός), Χαράλαμπος Παπαβασιλόπουλος (επιχειρηματίας), Γιώργος Μακρής (σεναριογράφος-ηθοποιός), Συμεών Τσακίρης (ηθοποιός), Ροντήρη Κλεοπάτρα (ηθοποιός), Ελπίδα Παππά (ηθοποιός), Μπέσυ Μάλφα (ηθοποιός), Παναγιώτης Σταματόπουλος (σκηνοθέτης – ηθοποιός).

______________

http://www.topontiki.gr/article/135215/perissoteroi-apo-200-anthropoi-toy-politismoy-ypografoyn-keimeno-yper-toy-ohi#.VZUkTkKP19E.facebook