http://el-greco-gr.blogspot.gr/
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Όπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει. Γ. Σεφέρης

Μετάφραση - Translate

Πέμπτη 24 Νοεμβρίου 2011

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΠΟΛΙΤΙΚΑ ΑΔΙΕΞΟΔΑ ΚΑΙ ΝΕΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΞΕΝΟΚΡΑΤΙΑΣ



Φίλιππου Νικολόπουλου
Αν/τη Καθηγητή Κοινωνιολογίας
Παν/μίου Ινδιανάπολης-Δκηγόρου,
μέλους της Δημοκρατικής Αριστεράς


Κάθε σοβαρά σκεπτόμενος πολίτης, αλλά και πολιτικός, σ' αυτή τη χώρα καταλαβαίνει ότι το ζήτημα  τα τελευταία δύο χρόνια δεν ήταν απλώς να περάσει ή να μην περάσει το μνημόνιο, το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα, το πολυνομοσχέδιο με το επίμαχο άρθρο 37, η νέα δανειακή σύμβαση της 26ης Οκτωβρίου 2011, ν' αλλάξει το πρόσωπο πρωθυπουργού ή και όλη η κυβέρνηση κ.ο.κ. αλλά το πώς θ' ανασυγκροτηθεί σοβαρά και σε βάθος δομικών αλλαγών η  παραγωγική μηχανή της χώρας και η αντίστοιχη διάρθρωση της Δημόσιας Διοίκησης που μπορεί, υπό προϋποθέσεις, ν' αποτελέσει τον ευνοϊκότερο παράγοντα για την επιτάχυνση των αναπτυξιακών ρυθμών.

Αυτή τη στιγμή μεταξύ πολιτικού συστήματος και ανάπτυξης υπάρχει συνεχώς αυξανόμενη αρνητική αλληλεπίδραση (η προβληματικότητα του πρώτου επιδρά αρνητικά επί της δεύτερης και αντίστροφα), πράγμα που διαρκώς ενισχύει τα μεγέθη της εντροπίας στο συνολικό κοινωνικοπολιτικό σύστημα (δηλ. τάση αποδιοργάνωσης και πτωτική τάση της αποδοτικότητας σ' όλους τους τομείς). Αυτός ο φαύλος κύκλος συνεπικουρούμενος και από ένα πνεύμα-απόλυτα δικαιολογημένο- αποθάρρυνσης, απογοήτευσης και αδικίας (ύστερα από τα αυστηρότατα μέτρα λιτότητας με βαριές συνέπειες  κυρίως «στους μη έχοντες και κατέχοντες») που εξαπλώνεται σ' όλο τον κόσμο δημιουργεί σαφέστατα αίσθηση αδιεξόδου. ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ  ΑΛΛΑΓΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΟΥ Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΚΟΥΡΕΜΑ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΤΗΣ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΕΚΛΕΙΨΕΙ.
Δεν ήταν μόνο η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου απονομιμοποιημένη τον τελευταίο καιρό, αλλά όλο το πολιτικό σύστημα. Κι αν πολλοί επισημαίνουν ότι πολλά πρέπει ν' αλλάξουν ριζικά και οι "σωστοί άνθρωποι πρέπει να μπουν στις σωστές θέσεις", δε μας λένε παράλληλα πώς θα γίνει αυτό, όταν ουσιαστικά η απόπειρα θα γίνει με "παλιά υλικά" (με το παλιό πολιτικό προσωπικό ή με πρόσωπα αρεστά στην «τρόικα»).Θεσμικά υπάρχουν τεράστιες δυσκολίες,δεδομένου ότι το παλιό πολιτικό προσωπικό (δηλαδή οι πολιτικοί κυρίως των κομμάτων εξουσίας με τις εκτεταμένες πελατειακές σχέσεις και με την τεράστια ευθύνη στα ζητήματα της αναξιοκρατίας, της ευνοιοκρατίας και της διαφθοράς) κρατούν τις θέσεις-κλειδιά και κατέχουν τον τρόπο να κινούν τα νήματα" ώστε να μη χάνει έδαφος η πολιτική τους επιρροή.
Η παραγωγική και πολιτική ανασυγκρότηση της χώρας δεν αποτελεί εύκολο εγχείρημα μ' αυτές τις συνθήκες και με πολιτικούς και με κόμματα, που είναι βεβαρημένοι και βεβαρημένα με ανεύθυνες δημοσιονομικές πολιτικές και με πολλαπλές αδυναμίες να βελτιώσουν την ποιότητα του πολιτικού συστήματος. Επιπλέον υπάρχουν "αόρατοι εχθροί" (συμπεριλαμβανομένου και των κρυμμένων σκοπιμοτήτων των ΜΜΕ και όχι μόνο) που καθημερινά δηλητηριάζουν τη "κουρασμένη πια ψυχή" του Ελληνικού λαού.
Μπροστά φυσικά σ' αυτήν την κατάσταση της δημοσιονομικής ασφυξίας, της παραγωγικής υποβάθμισης και της πολιτικής παραλυσίας, οι "καλοί" μας εταίροι της Ε.Ε. (με τα θεσμικά της όργανα έτοιμα να κτυπήσουν), παίζουν το παιχνίδι που θέλουν, το παιχνίδι που τους συμφέρει. Οι βόρειοι εταίροι μας  ξεχνούν της βαριά κοινωνική ευθύνη (σε αυστηρούς κοινωνιολογικούς όρους) που έχουν ως μητροπολιτικό, κυρίως βιομηχανικό, κέντρο του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος  προς τις χώρες της ημι-περιφέρειας (γιατί εκεί ανήκει και η Ελλάδα), καθώς τις ωθούν να μεταβάλλονται απλώς σε αγορές με αυξημένα καταναλωτικά πρότυπα και τις ωθούν να δανείζονται  για πραγματοποίηση έργων που τις καθιστούν τελικά υπερχρεωμένες.
Με βάση, λοιπόν, την υπερχρέωση και εκμεταλλευόμενοι τις πάσης φύσεως αδυναμίες  και δυσλειτουργίες του πολιτικού συστήματος οι βόρειοι εταίροι μας -ξεχνώντας κάθε έννοια ευρωπαϊκής αλληλεγγύης- επιτυγχάνουν δυσβάσταχτές συμβάσεις και  συμφωνίες σε βάρος μας, με σκοπό να εξασφαλίσουν με τον πιο αυστηρό τρόπο τα συμφέροντά τους και -με  προοπτική- να ελέγξουν τους φυσικούς μας πόρους και, ει δυνατόν, τη στάση της χώρα μας σε καίρια ζητήματα εξωτερικής πολιτικής. Επομένως μέσα από ένα θεσμικό πλαίσιο της Ε.Ε., που  ευνοεί αυτούς, μας επιβάλλουν νέες μορφές ξενοκρατίας και με διάφορα προσχήματα " τεχνοκρατικής εποπτείας" ουσιαστικά μας αφαιρούν σημαντικό μέρος της πολιτικής μας ανεξαρτησίας και της εθνικής μας κυριαρχίας.
Δεν αρκεί, λοιπόν, οι πατριωτικές, αριστερές και οι ευρύτερα ριζοσπαστικές δυνάμεις της χώρας να καταψηφίζουν τα "μνημόνια". Πρέπει να προετοιμάζονται και να προετοιμάζουν  συστηματικά το λαό για δυναμική ενεργοποίηση βάσης μήπως και καταφέρουμε ν’ αντισταθούμε  με πράξεις και   ν' αλλάξουμε κάποια πράγματα εκ βάθρων. Παράλληλα οφείλουν, πέρα απ' τις διαφορές τους, να βρουν κάποιες συγκλίνουσες σ’ επί μέρους πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα και να είναι σε θέση, πέρα από τη μάχη των χαρακωμάτων, να παρουσιάσουν- σε προοπτική πάντα- ένα minimum πρόγραμμα διακυβέρνησης της χώρας.

Κυριακή 12 Ιουνίου 2011

Puedo escribir los versos mas tristes esta noche.....

Το Εικοστό Ερωτικό Ποίημα

Πάμπλο Νερούδα




Μπορώ να γράψω τους πιο θλιμμένους στίχους απόψε.

Να γράψω για παράδειγμα: " Η νύχτα είν' αστερόεσσα,
και τρέμουνε, γαλάζια, τ' αστέρια μακριά".

Ο άνεμος της νύχτας γυρνάει στον ουρανό και τραγουδά.

Μπορώ να γράψω τους πιο θλιμμένους στίχους απόψε.
Την αγάπησα και φόρες κι εκείνη μ' αγαπούσε.

Νύχτες όπως αυτή την είχα μες στα χέρια μου.
Τη φίλησα τόσες φορές κάτω από τον απέραντο ουρανό.

Μ' αγάπησε, κάποιες φορές κι εγώ την αγαπούσα.
Πως να μην αγαπήσω τα μεγάλα μάτια της τα έντονα.

Μπορώ να γράψω τους πιο θλιμμένους στίχους απόψε.
Να σκεφτώ πως δεν την έχω. να νιώσω πως την έχω χάσει.

Ν΄ακούσω την τεράστια νύχτα, πιο τεράστια χωρίς αυτήν.
Κι ο στίχος πέφτει στην ψυχή όπως στη χλόη η δροσιά.

Τί πειράζει που η αγάπη μου δεν γινόταν να την κρατήσει.
η νύχτα είν' αστερόεσσα κι αυτή δεν είναι πια μαζί μου.

Αυτό ειν' όλο. Στο βάθος κάποιος τραγουδά. Στο βάθος.
Δεν το δέχεται η ψυχή μου ότι πια την έχει χάσει.

Σαν για να την πλησιάσει η ματιά μου την ψάχνει.
Η καρδιά μου την ψάχνει, και δεν είναι πια μαζί μου.

Ίδια η νύχτα που λευκαίνει τα ίδια δέντρα
Εμείς, εκείνοι από το παρελθον, δεν είμαστε πια ίδιοι.

Πια δεν την θέλω, είναι σίγουρο, μα πόσο την αγάπησα.
Γύρευε άνεμο η φωνή μου την ακοή της για ν' αγγίξει.

Του άλλου. Θα 'ναι του άλλου. Όπως πριν των φιλιών μου.
Η φωνή, το φωτεινό κορμί της. Τ' απέραντα μάτια της.

Πια δεν την αγαπώ, είναι σίγουρο, μα ίσως να την αγαπώ.
Είναι τόσο μικρή η αγάπη, κι είναι μεγάλη η λησμιονιά.

Γιατί νύχτες όπως αυτή την είχα μες στα χέρια μου,
και δεν το δέχεται η ψυχή μου ότι πια την έχει χάσει.

Αν και αυτός θα' ναι ο τελευταίος πόνος που μου δίνει,
κι αυτοί θα' ναι οι τελευταίοι στίχοι που τις γράφω.


Πάμπλο Νερούδα: Είκοσι Ερωτικά Ποιήματα κι Ενα Τραγούδι Απελπισμένο
Εκδόσεις Ιδεόγραμμα 2004

Πέμπτη 2 Ιουνίου 2011

Γιάννης Κορίδης από το 1952 μέχρι σήμερα έχει δημοσιεύσει μια πληθώρα έργων


Πρόσφατα έγινα αποδέκτης του εξαίρετου τόμου Ποίησης, με τον τίτλο «Ποιήματα, 1952-2002», του σπουδαίου δημιουργούΓιάννη Κορίδη. Ο Γιάννης Κορίδης είναι Έλληνας δημοσιογράφος και λογοτέχνης. Γεννήθηκε στη Μολόχα της Κοζάνης το 1936 από γονείς Μικρασιάτες. Σπούδασε νομικά και φιλολογία, αλλά τον κέρδισε η δημοσιογραφία. Εργάστηκε σχεδόν, σε όλες τις αθηναϊκές εφημερίδες και περιοδικά (Ελευθερία, Βήμα, Νέα, Ακρόπολις, Βραδυνή, Ημέρα, Ανένδοτος, Ελεύθερος Τύπος, Κέρδος, Ειδήσεις, Ταχυδρόμος, Οικονομικός Ταχυδρόμος, Εποχές, Ελληνίδα, Slim, Ελλάδα) ως ρεπόρτερ, διορθωτής, αρθρογράφος, χρονογράφος, κριτικός βιβλίου κλπ.

Παρουσιάστηκε στα Γράμματα με τη συλλογή «Με την ανατολή του ήλιου» το 1952, όπου ξάφνιασε την κριτική για το νεαρό της ηλικίας του και για τον καλοδουλεμένο στίχο του. Από τότε μέχρι σήμερα έχει δημοσιεύσει μια πληθώρα έργων.

Ποίηση

- Με την ανατολή του ήλιου, 1952
- Κραυγές στη θύελλα, 1955
- Το πρόσωπο της Γης, 1957
- Διεισδύσεις, 1962
- Αφιέρωση, 1970
- Κύπρος, 1974
- Χρονολόγιο, 1978
- Η νύχτα της Θάλασσας, 1994
- Ποιήματα 1952-2002. Περιλαμβάνονται οι οκτώ παραπάνω συλλογές μαζί με την ανέκδοτη «Φωνές από το χτες και το σήμερα», 2002
- Κλειστός χώρος, 2009.

Ανθολογίες

- Ποιητική Ανθολογία 1930-1965, 1965
- Ανθολογία Βαλκανικής Ποίησης, 1984
- Τα Ωραιότερα Δημοτικά Τραγούδια
Α΄ τόμος: Ακριτικά-Ιστορικά
Β΄ τόμος: Κλέφτικα-Της Εθνικής Αντίστασης
Γ΄ τόμος: Της Αγάπης και του Έρωτα
Δ΄ τόμος: Μοιρολόγια - Της Ξενιτιάς - Παραλογές (Πρώτη έκδοση 2000, Δεύτερη έκδοση 2002)

Μελέτες - Δοκίμια - Ταξιδιωτικά

- Οι μεγάλες δίκες των αιώνων, τόμοι 3, 1968
- Οι μεγάλοι εραστές, 1971
- Βουλγαρία, ένα ταξίδι μια γνωριμία, 1978
- Βαλκάνια, απύραυλη ζώνη, α΄ και β΄ έκδοση, 1985
- Βαλκάνια, απύραυλη ζώνη, στην αγγλική, 1985
- Μορατόριουμ, η αλήθεια για τα πυρηνικά, 1988
- Τα γεράκια και οι λύκοι, 1989
- Πέτρος Μωραΐτης - ο γλύπτης, ο άνθρωπος, 1994
- Υπόθεση Οτζαλάν, 1999
- Νικηφόρος Μανδηλαράς - Η δολοφονία ενός αγωνιστή, 2002
- Το Αλβανικό Έπος (Λεύκωμα μεγάλου σχήματος), 2003
- Nέα Ιωνία 1923-2003. 80 χρόνια (Λεύκωμα μεγάλου σχήματος), 2004.
Επίσης, από το 1995 ανθολογεί και εκδίδει το ετήσιο «Ποιητικό Ημερολόγιο». Έργα του έχουν μεταφραστεί στα γαλλικά, ιταλικά, αγγλικά, βουλγαρικά, αλβανικά και σλοβένικα.

Ο Μπάμπης Δερμιτζάκης ανέφερε για την ποίηση του Κορίδη: «Η Ποίηση του Γιάννη Κορίδη διακρίνεται για την ευαισθησία της, και μια λυρική μελαγχολία, ενώ ξεφεύγουν απ' αυτή σαρκαστικοί τόνοι όταν αναφέρεται στη σύγχρονη πραγματικότητα. Είναι χαρακτηριστικό ακόμη της ποίησής του ότι πολλά ποιήματά του έχουν αφετηρία βιώματα επεισοδίων καθημερινής ζωής, τα οποία αναπλάθει αφηγηματικά αποδίδοντάς τους ταυτόχρονα όλο το σημασιακό τους εύρος. Συχνά ο στίχος του έχει μια διαύγεια καβαφική (κάποια ποιήματά του άλλωστε θυμίζουν έντονα τον μεγάλο αλεξανδρινό) σχεδόν πεζολογική, όπου η ποιητικότητα εξακοντίζεται στο νόημααντί να μένει προσκολλημένη στη φόρμα».

Μια μικρή ποιητική γεύση λαμβάνουμε με τα παρακάτω έργα:


Εωθινό

Ουρανέ της αγαπημένης
Στιγμή της παντοδυναμίας
Στις γιορτάσιμες πασχαλιές
Στη δόξα του πράσινου
Το είναι μου
Βασιλεύει.


Αμετάκλητο

Κατεβαίνω
Στην αίσθηση του φύλλου
Μετρώ το περπάτημα της αυγής
Στο νοτισμένο πάτωμα
Της μοναξιάς μου.
Καρδιά μου
Εσύ πρωτοκάθησες
Στην τραυματισμένη καρέκλα του γείτονα
Στη μέση ακριβώς
Της λυπημένης ιστορίας.


Πατρίδα

Εδώ που ρημάξανε τα καΐκια
Η θάλασσα αποφεύγει την άνοιξη
Δεν υπάρχει ήλιος για τα μάτια της
Δεν υπάρχει χάδι για το κορμί της.
Οι απόμαχοι με τα βαθουλωτά μάτια
Οι παλιές ιστορίες, τα ταξίδια
Τεμαχισμένες εικόνες τις νύχτες
Λύνουν τα μαλλιά τους.

Εδώ που ρημάξανε τα καΐκια
Είναι ο τόπος μας
Κάθε πρωΐ κατεβαίνουμε
Μ’ ένα βάρος στην καρδιά μας.
Όσοι μας λησμόνησαν
Όσοι μας απαρνήθηκαν
Εδώ θα μας βρούνε.


Σάββατο 28 Μαΐου 2011

Λογοτεχνικές εκλογές στο Ευρωπαϊκό Κέντρο Τέχνης στην Παιανία

Aνάδειξη του νέου διοικητικού συμβουλίου

με φιλολογικό πρόγραμμα στη μνήμη του ποιητή, ιδρυτή του Μάκη Αποστολάτου



Ευρωπαϊκό Κέντρο Τέχνης στην Παιανία









Ομάδα λογοτεχνών της Ε.ΠΟ.Σ. την ημέρα των εκλογών στο Ευρωπαϊκό Κέντρο Τέχνης
Ομάδα λογοτεχνών της Ε.ΠΟ.Σ. την ημέρα των εκλογών στο Ευρωπαϊκό Κέντρο Τέχνης


Ανοιξιάτικη ημερίδα διοργάνωσε το Ευρωπαϊκό Κέντρο Τέχνης, στην Παιανία, όπου το πανελλήνιο λογοτεχνικό σωματείο «Ενωτική Πορεία Συγγραφέων» (Ε.ΠΟ.Σ.) πραγματοποίησε εκλογές για την ανάδειξη του νέου διοικητικού συμβουλίου του με φιλολογικό πρόγραμμα στη μνήμη του ποιητή, ιδρυτή του Μάκη Αποστολάτου και συνεστίαση των λογοτεχνών-μελών του. Από τις εκλογές προέκυψε το ακόλουθο διοικητικό συμβούλιο: Πρόεδρος: η πεζογράφος, δρ. Συγκριτικής Λογοτεχνίας του Ιονίου Πανεπιστημίου Λαμπρίνα Μαραγκού, Αντιπρόεδρος: ο συγγραφέας, Καθηγητής της Ιατρικής Γιώργος Τσακίρης, Γενικός Γραμματέας: ο κριτικός, δοκιμιογράφος- συνεργάτης της εφημερίδας του Κέντρου Σοσιαλιστικών Μελετών Λουκάς Θεοχαρόπουλος, Ταμίας: ο ποιητής Αχιλλέας Σπυρόπουλος , Οργανωτικός Γραμματέας: ο λέκτορας του Ιονίου Πανεπιστημίου Κωνσταντίνος Κοτσιαρός, Μέλος Δ.Σ.: ο ποιητής και κριτικός Ευάγγελος Ανδρέου, Μέλος Δ.Σ.: ο ποιητής Σπύρος Τσοτάκος.
Για την Εξελεκτική Επιτροπή εκλέχθηκαν οι: Νίκη-Άννα Παπουλάκου, Θεόφιλος Ιορδανίδης και Λύσσανδρος Αντωνόπουλος.
Η Ενωτική Πορεία Συγγραφέων ιδρύθηκε πριν από 32 χρόνια στην Αθήνα και αποτελεί ένα από τα έξι επίσημα αναγνωρισμένα και επιδοτούμενα από το κράτος πανελλήνια λογοτεχνικά σωματεία με ιδιαίτερα καταξιωμένο έργο, γνωστό και εκτός Ελλάδος.

Ενωτική Πορεία Συγγραφέων (Ε.ΠΟ.Σ.)
Σύντομο χρονολόγιο
Πανελλήνιο λογοτεχνικό σωματείο, που ιδρύθηκε το 1979 με την πρωτοβουλία του ποιητή – τότε επικεφαλής της Επιτροπής Αγώνα Νέων Λογοτεχνών (ΕΑΝΕΛ) – Μάκη Αποστολάτου (+2010), με κύριο στόχο τη συνδικαλιστική-πολιτιστική κάλυψη των νεώτερων συγγραφέων και την ανάπτυξη πνεύματος αντίδρασης προς το λογοτεχνικό κατεστημένο είτε της συντήρησης, είτε της πολιτιστικής κομματοκρατίας, είτε της νοοτροπίας των «κλειστών» λογοτεχνικών κυκλωμάτων, μέσα στα πρώτα μεταδικτατορικά χρόνια.
Πολύ σύντομα η Ε.ΠΟ.Σ. αναγνωρίσθηκε ως ένα από τα επίσημα λογοτεχνικά σωματεία της χώρας και εντάχθηκε στο πρόγραμμα των τακτικών κρατικών επιδοτήσεων και της κοινωνικής περίθαλψης των ανασφαλίστων μελών της.
Μέλη της υπήρξαν κατά καιρούς αξιόλογα πρόσωπα των γραμμάτων, με καταξιωμένο έργο και ευρεία πολιτιστική αναγνώριση (Αντρέας Παγουλάτος, Πέτρος Τατσόπουλος, Σπύρος Μήλας, Τάσος Μακράτος, Γιώτα Φωτιάδου-Μπαλαφούτη, Γιάννης Πλαχούρης, Γιάννης Σώκος, Μιχάλης Δήμου, Διονύσης Μαρκαντωνάτος, Άγγελος Γέροντας, Γεράσιμος Ζώρας, Ντίνος Κουμπάτης, Γεράσιμος Ρηγάτος, Αργυρώ Μαντόγλου, Θέμης Τασούλης, Βασίλης Φιοραβάντες, Βαγγέλης Χατζηβασιλείου, Χρήστος Χαλαζιάς, Νίκος Γρηγοριάδης, Μπέλα Μηλοπούλου, Στέλλα Καραμολέγκου, Δημήτρης Καραμβάλης, Χρήστος Κορέλας, Πάνος Αϊβαλής,Νίκος Δανδής...) πολλά από τα οποία θήτευσαν και στα Διοικητικά Συμβούλια (Βαλεντίνη Ποταμιάνου, Ευάγγελος Ανδρέου, Σέφης Αναστασάκος, Λύσσανδρος Αντωνόπουλος, Αντώνης Σιμιτζής, Ολυμπία Τολίκα, Μιχάλης Αγγελάκης, Φώτης Καγγελάρης, Καίτη Νικολοπούλου...)
Μέσα στην έντονη και πολυσχιδή πολιτιστική της δραστηριότητα, - με τη διοργάνωση σημαντικών συνεδρίων και συναντήσεων, λογοτεχνικών σεμιναρίων, αφιερωματικών εκδηλώσεων λόγου και τέχνης σε όλη την Ελλάδα - περιλαμβάνεται η μακρά και επίμονη συμβολή της για τη διασωματειακή συνεννόηση και συνεργασία με στόχο την ανάδειξη των προβλημάτων του λογοτεχνικού χώρου και τη φροντίδα για υποστήριξη των συμφερόντων των πνευματικών δημιουργών. Αξιοσημείωτη είναι και η προσπάθειά της προς την κατεύθυνση της ίδρυσης Ομοσπονδίας των συγγραφικών σωματείων, που ακόμα αναμένει την πραγμάτωσή της.
Στα 1980 συνέστησε Οργανωτική Επιτροπή Συλλογικής Έκδοσης, που επιμελήθηκε, εκτύπωσε και κυκλοφόρησε τέσσερα βιβλία ποιητικής ανθολογίας των μελών της. Το πρώτο, με τίτλο «Είκοσι-οχτώ ποιητές» το προλόγισε ο διαπρεπής ούγγρος ελληνιστής Szabo Kalman (ο οποίος υπήρξε και αντεπιστέλλον Μέλος της Ε.ΠΟ.Σ. όπως και ο άλλος διαπρεπής ελληνιστής Jacques Lacarriere) ακολούθησαν: «45 ποιητές – η Ε.ΠΟ.Σ. είναι εδώ»-1990 (το πρωτοπαρουσίασε ο Μιχάλης Μερακλής με πολυσέλιδο άρθρο του στό τεύχος 425-428/1990 του περιοδικού «Νέα Πορεία») , «Μέρες του 2005 & Άνθη Λόγου» και «55 ποιητές-ανθολογία» -2005.
Στην εκδοτική παραγωγή της Ε.ΠΟ.Σ. περιλαμβάνονται και δυό ακόμα εκδόσεις με τις εισηγήσεις του συνεδρίου «Σύγχρονη Ελληνική Πεζογραφία» (1991) και του διεθνούς συνεδρίου «Λογοτεχνία και Επανάσταση» (1991).
Στα 1981 ο ιδρυτής και πρόεδρος της Ε.ΠΟ.Σ. Μάκης Αποστολάτος εκδίδει το περιοδικό «Ομπρέλα» διαθέτοντας στο σωματείο σελίδες ενός τακτικού και σεβαστού έντυπου βήματος. Έκτοτε Ε.ΠΟ.Σ. και «Ομπρέλα» αποτέλεσαν ένα μοναδικό και χωρίς προηγούμενο δίδυμο πνευματικής, μορφωτικής, πολιτιστικής, εκδοτικής και κοινωνικής συνεργασίας για τριάντα ολόκληρα χρόνια !
Στο πλαίσιο της συνύπαρξης αυτού του «διδύμου» ξεκίνησε στα 1993 το πρόγραμμα δράσης για την οργανωτική συσπείρωση των περιοδικών λόγου και τέχνης, που κατέληξε στη σύσταση σωματείου των πολιτιστικών εκδοτών και συντακτών, με πρώτους προέρδους τους ποιητές και εκδότες Γιώργο Χρονά και Γιάννη Κορίδη.
Σήμερα η Ε.ΠΟ.Σ., πάντοτε μέσα στο πνεύμα των ιδρυτικών αρχών της και των προσδοκιών του αξέχαστου φίλου και συνάδελφου Μάκη Αποστολάτου, εγκαινιάζει τη νέα εποχή της με εσυγχρονιστικό σχεδιασμό και σταθερά αισιόδοξη προοπτική, απευθύνοντας ανοικτή πρόσκληση σε κάθε συνεπή άνθρωπο των Γραμμάτων, που πιστεύει στην διαρκή κραταίωση των ιστορικών λογοτεχνικών αξιών και στην προοδευτική ανάπτυξη και προσαρμογή τους στους νέους καιρούς, να πλαισιώσει το σωματείο για την επόμενη αγωνιστική του δημιουργική πνευματική συνεργασία.

Βιογραφικά Μελών Δ.Σ./Ε.ΠΟ.Σ.
Λαμπρίνα Μαραγκού: Δρ. Συγκριτικής Λογοτεχνίας- πεζογράφος. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1961. Απόφοιτη των τμημάτων Γαλλικής Φιλολογίας και Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, διδάκτωρ του Ιονίου Πανεπιστημίου του τομέα Ξένων Γλωσσών-Μετάφρασης και Διερμηνείας, ασχολείται με την ελληνική λογοτεχνία δημοσιεύοντας άρθρα σε λογοτεχνικά περιοδικά και εφημερίδες. Βιβλία: «Το καλοκαίρι με τη Μέδουσα» εκδ. Άγκυρα , «Πάθος» εκδ. Άγκυρα, «Η αγάπη φοράει φτερά από μετάξι» εκδ. Άγκυρα, «Χνάρια στην άμμο» έκδ. Οδός Πανός - Σιγαρέτα, «Γιώργος Χειμωνάς Ο Ιανός της ελληνικής λογοτεχνίας» εκδ. Μπαρτζουλιάνος

Γιώργος Τσακίρης: Γεννήθηκε στον Πειραιά το 1952. Απεφοίτησε από την Ευαγγελική Σχολή Σμύρνης, και σπούδασε Ιατρική στην Ιταλία όπου και εργάσθηκε για μία δεκαπενταετία. Το 1990, διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και σήμερα Καθηγητής της ακτινοθεραπευτικής ογκολογίας και της ραδιοβιολογίας του Τεχνολογικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος Αθηνών.
Ασχολείται εντατικά με τα γράμματα. Το έργο του "Ευτυχισμένος ο παλιός ο χρόνος", βραβεύθηκε στον Καλοκαιρίνειο Διαγωνισμό Θεατρικού έργου του Φιλολογικού Συλλόγου "Παρνασσός". Έχει εκδόσει και την ποιητική συλλογή "Η ανταρσία των άστρων".

Λουκάς Θεοχαρόπουλος: Γεννήθηκε στο Μόδι Φθιώτιδος το 1956. Τραπεζικός και συνδικαλιστής. Κριτικές και δοκίμιά του δημοσιεύονται τακτικά στα περιοδικά «ΟΜΠΡΕΛΑ» και «ΟΔΟΣ ΠΑΝΟΣ».
Δημοσιεύει συχνά άρθρα και έρευνες για τις εργασιακές σχέσεις και επίκαιρα οικονομοκοινωνικά θέματα στην «ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ» (όργανο διάδοσης αρχών του δημοκρατικού σοσιαλισμού) του Κέντρου Σοσιαλιστικών Μελετών.

Αχιλλέας Σπυρόπουλος : Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1948. Σπούδασε Οικονομικά και μετεκπαιδεύθηκε στην Περιφερειακή Ανάπτυξη (ΑΣΟΕΕ & Πάντειο Πανεπιστήμιο). Υποπτέραρχος ε.α. Ασχολήθηκε με τα κοινά (Αντιπρόεδρος του Αναπτυξιακού και Επιστημονικού Συνδέσμου Παλλήνης, Υποψ. Δημ. Σύμβουλος 2006, κ.λ.π.) και γράφει ποίηση. Βραβείο στα «Σικελιανά 2005». Βιβλία: «Ώρες περισυλλογής», 1988.

Κωνσταντίνος Κοτσιαρός: Λέκτορας του τμήματος «Ειδίκευση Μετάφρασης, Γενική και Συγκριτική Γραμματολογία» στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο. Μέλος της Συντακτικής επιτροπής του περιοδικού «Ομπρέλα».

Ευάγγελος Ανδρέου: Γεννήθηκε στην Παιανία το 1952. Βιβλία: Ποίηση: «Αναστύλωση ενός πέτρινου μίσχου» Αθήνα 1986, «Ανδρέου-Ανδρέου»-2η Έκδοση Μικρό ποιητικό-εικαστικό λεύκωμα με «γκουάς» του γλύπτη Κώστα Ανδρέου Αθήνα 1987, «Κατά Τυράννων και Φίλων» Αθήνα 1993, «Πολιτεία δηλητήριο περιβολιών» Αθήνα 1998. Ιστορία της Τέχνης, Τεχνοκριτική: «Οι δρόμοι του συνειρμού στο πνεύμα του Αλέκου Κοντόπουλου», έκδ. Πειραματικό Κέντρο Πανελληνίου Συνεργασίας Τοπικού Τύπου 1975, «Δεκαέξη Μεσογείτες Καλλιτέχνες», έκδ. Πολιτιστικό Κέντρο Κορωπίου «Αγγελική Τσεβά» 1980, «Γιώργος Μούγιος – Αισθητική αποτίμηση, παιδευτική και μιά πρώτη συστηματική εποπτεία στο έργο του ζωγράφου», έκδ. Γκαλλερί «Δελφοί» Αθήνα 1981, «Κοπτική Χριστιανική Τέχνη», έκδ. Εργαστήρι Τέχνης, Χαλάνδρι 1983, «Αλληγορική επαναφορά των παραστατικών υποθέσεων της τέχνης – Τάκης Μάρθας», έκδ. Σύλλογος Φοιτητών της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θράκης «Κώστας Βάρναλης» 1984, «Γιάννης Σκαρλάτος –Επισκόπηση της ζωγραφικής του πορείας-Βιογραφικά και Αισθητικά σχόλια» Αθήνα 1985 , «Το Ιστορικό - Εκκλησιαστικό Μουσείο Παιανίας», (περίληψη στην αγγλική, ρωσική και αραβική) 2008, “The Allegoric Recall of Descriptive Hypotheses of Art –The painter Takis Marthas”, Ed. ABHE RAO SHANTHA INTERNATIONAL INC. New York 1996, “The Meaning of Educational Manifestations and the Participation of the Intellectual Man – and four artists”, Ed. ABHE RAO SHANTHA INTERNATIONAL INC., New York 2002. Ιστορία, Μαρτυρίες: «Στοιχεία Ζωής» 1978 – β΄έκδ. 2011, «Το αστέρι του πρωταθλητή άναψε» 2011, «Ένα ταφικό μνημείο των μέσων μετραβυζαντινών χρόνων» 2011.
Στα 1979 ίδρυσε το Ευρωπαϊκό Κέντρο Τέχνης (EUARCE) της Ελλάδος.

Σπύρος Τσοτάκος: Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1972. Πτυχιούχος του τμήματος Κοινωνικής Εργασίας του Τ.Ε.Ι. Αθηνών και του τμήματος Ψυχολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου. Βιβλία: «Αναμονής Ανθοφορία» έκδ. Εριφύλη 2007


*από το:

ΠΟΙΗΣΗ

Πόπη Βερνάρδου


Κάπου στη γη

Dementia universalis

Δεν είχε φανταστεί ότι θα ερχόταν

αντιμέτωπη με την εικόνα του θανάτου·

του δικού της θανάτου.

Ήταν γοητευτική η εικόνα;

Ήταν αποκρουστική;

Και τα δυο, ίσως.


Είχε ζωγραφίσει το θάνατο ολόγυρά της.

Όλοι τον είχαν ζωγραφίσει για τον εαυτό τους.

Εθελοντική ταφή.

Μόνο που νόμιζαν ότι ήταν η ζωή.

Η αμφισημία των λέξεων.

Η ανοησία των ανθρώπων.

Ή η αφέλεια ίσως;


Οι λέξεις στη θέση των νοημάτων.

Τα νοήματα στη θέση των πραγμάτων.

Τα πράγματα δεν ήταν εκεί.

Είχαν μείνει μόνο οι εικόνες τους.

Ζωγραφιές στους τοίχους της φυλακής τους.

Ο ήλιος έχει μέρες να φανεί.


Τα σύννεφα επιμένουν να τον κρύβουν.

Βρέχει πολλές ώρες.

Παλιότερα η βροχή ήταν αθώα.

Ήταν όμορφα να περπατάς στη βροχή.

Είχαν μια γοητεία οι ανοιξιάτικες μπόρες.

Τώρα στη διάφανη βροχή

μπορεί να κρύβεται ο θάνατος.

Ποιος ξέρει τι άλλο κουβαλά μαζί της,

καθώς τρυπάει τη μολυσμένη ατμόσφαιρα;

Dementia universalis.

Τετάρτη 20 Απριλίου 2011

Οι εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ σας εύχονται Καλό Πάσχα

EΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ Α.Ε.

ΕΔΡΑ - ΓΡΑΦΕΙΑ: ΤΑΤΟΪΟΥ 121 & ΣΠΥΡΟΥ ΜΕΡΚΟΥΡΗ 1, 144 52 ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΑΤΤΙΚΗΣ.
ΤΗΛ.: 210 28 04 800, FAX: 210 28 19 550
ΠΩΛΗΣΗ ΧΟΝΔΡΙΚΗ - ΛΙΑΝΙΚΗ : ΜΑΥΡΟΜΙΧΑΛΗ 1, 106 79 ΑΘΗΝΑ
ΤΗΛ. 210.36.02.535, FAX. 210.36.40.683